น้อยก็ควรพาข้าไปด้วย!” ฮุยหลางรีบแย่ง ตบหน้าอกตนเองแล้วโอ้อวดว่า “มีข้าอยู่ข้างกายภูตหมอ อย่างไรก็ต้องปลอดภัยกว่าอยู่แล้ว”
ครั้นเอ่ยประโยคนี้ออกไป แม้แต่เหลิ่งซวงที่ยืนอยู่ด้านหนึ่งยังอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองฮุยหลางแวบหนึ่ง ก่อนจะละสายตาออกไปเงียบๆ
“พลังเจ้าเหนือกว่าข้า?” เฟิ่งจิ่วถามฮุยหลางอย่างทีเล่นทีจริง
ฮุยหลางสีหน้าค้างเติ่ง ยิ้มแห้งๆ “นั่นก็ไม่ใช่ แต่ข้าคอยเป็นลูกมือที่ดีได้ อยู่ข้างกายท่านอย่างน้อยก็ทำงานใช้แรงงาน หรือคอยสำรวจเส้นทางอะไรทำนองนั้นก็ได้”
“หากเป็นงานอย่างนั้น ข้างกายข้ามีคนมากมาย” เฟิ่งจิ่วมองเขาด้วยแววตายิ้มๆ
“แต่ แต่ว่ามีข้าอยู่ข้างกายภูตหมอจะปลอดภัยกว่านะ! หากมีเรื่องอะไร ข้ายังคอยคุ้มกันให้ท่านได้ด้วย!” ฮุยหลางพยายามหาข้อดีของตนเอง แต่คิดไปคิดมา กลับพบว่าตนเองไม่ได้มีข้อดีที่โดดเด่นอะไรนัก
เทียบกันเรื่องซ่อนกลิ่นอาย เขาสู้อิ่งอีไม่ได้ เทียบกันเรื่องสมอง เขาก็สู้เหลิ่งหวากับตู้ฝานคนของภูตหมอไม่ได้อีก นี่ก็แสดงว่าเขาได้กลายเป็นคนไร้ประโยชน์ไปอย่างสิ้นเชิง
………………………………….
ตอนที่ 2006 ทำตามการตัดสินใจของนาง
เฟิ่งจิ่วดื่มชาหมดไปถ้วยหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงแช่มช้
