ยามนี้ได้ยินข่าวของเขา นางย่อมไม่มีทางปล่อยไปแน่
หากพูดกันตามจริง ก็เป็นเพราะหานหรงถึงได้ทำให้ราชวงศ์เฟิ่งหวงถูกทำลาย แล้วก็เป็นเพราะหานหรงถึงได้ทำให้ญาติของภูตหมอต้องพลัดพรากตายจากกัน ไม่เพียงเท่านี้ แม้แต่นายท่านของพวกเขาก็ยังต้องเผชิญหน้ากับการบีบคั้นจากแคว้นข้างเคียงและการรุมโจมตีจากยอดฝีมือ ทั้งหมดล้วนเป็นฝีมือของหานหรงทั้งนั้น
หานหรงผู้นี้เคยเป็นคนของนายท่าน ยามนี้กลับสร้างเรื่องครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนนี้นายท่านไม่อยู่ที่นี่ หากอยู่จะต้องไปฆ่าเขาถึงที่แน่นอน
“ฮูหยิน หานหรงผู้นี้เจ้าเล่ห์เพทุบาย จะต่อกรกับเขาเกรงว่าจะไม่ง่าย อีกอย่าง เขาเองก็รู้จักท่าน หากไม่ระวังถูกจับได้ ความปลอดภัยของฮูหยิน…” อิ่งอีมองเธออย่างเป็นห่วง เขารู้ดี หานหรงอยากสับร่างฮูหยินเป็นชิ้นๆ แค่ไหน
“ก็เพราะเขาต่อกรด้วยยาก ข้าถึงตัดสินใจไปด้วยตนเอง เรื่องนี้ไม่ว่าให้ใครไปข้าก็ไม่วางใจ” เฟิ่งจิ่วเอ่ยเสียงแช่มช้า “ครั้งนี้ ข้าไม่มีทางปล่อยให้เขารอดไปได้แน่นอน!”
ประกายเย็นชาพาดผ่านดวงตาของเธอ นึกถึงหานหรงบัดซบคนนั้นทีไร เพลิงโทสะในใจลุกโชนทุกครั้ง หากไม่ใช่เขา เสี่ยวเฟิ่งเยี่ยตัวน้อยก็คงไม่ต้องตายอย่างอนาถเช่
