เอ่ยว่า “กลิ่นหอมที่กระจายไปทั่วเมืองนี่ช่างน่าเหลือเชื่อนัก! วันนี้ที่อื่นเรียกได้ว่าแทบไม่มีคนเลย ทุกคนล้วนมาผสมโรงกันที่นี่แล้ว”
เขามองเฟิ่งจิ่ว ถามว่า “เจ้าคิดวิธีนี้ออกได้อย่างไร?”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ข้าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ อยากกลั่นยาอย่างนี้ขึ้นมาสักเม็ดใช่เรื่องยากเสียที่ไหน?” เธอรินชาสองถ้วย ถ้วยหนึ่งเลื่อนไปตรงหน้าเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ถ้วยหนึ่งดื่มเอง
“มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยากรู้อยากเห็น ขอเพียงจับจุดตรงนี้ได้ ย่อมไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีแขกมาเข้าร้าน ยิ่งไปกว่านั้น ข้าขายยาเม็ดและยาน้ำ ราคาไม่ธรรมดา ไม่ใช่คนธรรมดาจะซื้อได้ ความจริงวันนี้ถึงจะไม่มีลูกค้า นานวันไปชื่อเสียงก็เป็นที่รู้จักกันไปเอง กลั่นยาหอมพิศวงขึ้นมา เป็นเพียงการเตรียมพร้อมอย่างหนึ่งเท่านั้น”
เขายิ้มๆ ถามว่า “คนพวกนั้นเป็นใครกัน? ข้าได้ยินว่าเกิดเรื่องขึ้นเพราะเจ้าหามคนคนหนึ่งเข้าไปที่ลานกว้างหลังหอ? ปล่อยเสือกลับภูเขา ไม่กลัวจะนำปัญหาที่ไม่จำเป็นมาให้หรือ?”
เฟิ่งจิ่วควงถ้วยชาในมือเล่น ยิ้มเอ่ยว่า “บางปัญหาก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ การหนีไปตลอด ก็ไม่ใช่วิธีการจัดการปัญหาที่ดี”
………………………………….
ตอนที่ 1980 ฝากท่านดูแลนาง
เวลานี้ เซวียนหย
