ลูบไล้เรือนผมอันนุ่มลื่นของเธอเบาๆ “ในเมื่อชอบที่นี่ เช่นนั้นก็เปลี่ยนที่นี่ให้กลายเป็นที่ของเรา”
“อืม” เธออิงแอบอยู่ในอ้อมอกของเขาขณะรับคำ กอดเอวเขา ชมทิวทัศน์งาม สูดดมกลิ่นหอม อารมณ์เบิกบานกว่าปกติ
“ท่านว่าที่นี่มีปลาหรือไม่?” เธอถาม สายตาหมุนกลอก ปล่อยเขาแล้วเดินไปดูริมทะเลสาบ เห็นว่าริมฝั่งมีปลาฝูงหนึ่งกำลังว่ายอยู่ในนั้น ก็อดยิ้มตาหยีไม่ได้ “นั่น มีปลาด้วย! ถ้าอย่างไร เรามาตกปลากันดีหรือไม่? ตกปลาขึ้นมาย่างกินกัน?”
“เจ้าพกเบ็ดตกปลามาด้วยหรือ?” เขาเดินเข้ามาถาม
“พกมาสิ! ข้าเก็บไว้ในห้วงมิติตลอดเลย!” เธอกล่าว พลางหยิบเบ็ดตกปลาออกมาจากห้วงมิติ “แต่ท่านต้องช่วยข้าขุดเหยื่อปลา”
ได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อยิ้มๆ เอาดาบสั้นออกมาจากห้วงมิติ เดินไปยังพื้นหญ้าที่ค่อนข้างชื้นตรงริมทะเลสาบ จากนั้นก็เริ่มขุด
เฟิ่งจิ่วหันไปมอง เห็นชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำหรูหรากำลังนั่งยองใช้ดาบสั้นขุดหาเหยื่อปลาให้เธอ ครั้นเห็นภาพนั้น เธอก็อดยิ้มไม่ได้ นัยน์ตาเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
ใต้หล้านี้ เดาว่าคงมีแค่เธอที่ทำให้เขานั่งลงไปขุดหาเหยื่อปลาให้โดยไม่สนภาพลักษณ์อย่างนี้
มองอยู่ครู่หนึ่ง เธอวางเบ็ดตกป
