ร้าว ไม่ได้ลงมือ แต่ยืนพิงเสากลม ชำเลืองมองคนเหล่านั้นที่กำลังแตกตื่นลนลาน
“เกิดอะไรขึ้น? มีเรื่องอะไรงั้นหรือ?” ชายชราหลายคนวิ่งลงมาจากชั้นสามอย่าง หนึ่งในนั้นก็คือผู้ผู้อาวุโสเฝิง
“เกิดอะไรขึ้น? ยังมีหน้ามาถามอีกหรือ?”
ชายชราที่สายตามืดมนจ้องผู้อาวุโสเฝิง ชี้ไปยังชายหนุ่มชุดเขียว แล้วตะคอกด้วยความโกรธ “ท่านบอกเองไม่ใช่หรือว่าจะไม่เกิดปัญหาอะไรแน่? ท่านดูเอา ท่านดู!”
เขาโกรธจนตัวสั่น ตอนนั้นเขาหมายตาเด็กหนุ่ม แต่ต่อมาก็ล้มเลิกความคิด แต่เป็นผู้อาวุโสเฝิงที่บอกว่าหากเด็กหนุ่มคนนี้ได้เข้าไปรับการฝึกฝนจะต้องเป็นต้นกล้าชั้นดีแน่ พวกเขาจึงได้ลงทุนจับตัวคนกลับมา แต่ตอนนี้ดูสิสถานการณ์เป็นอย่างไรไปแล้ว?
………………………………….
ตอนที่ 1910 ไม่ใช่คนดี
ผู้อาวุโสเฝิงมองเด็กหนุ่มชุดเขียว ครั้นเห็นก็ตกใจ เด็กหนุ่มชุดเขียวที่ยืนกอดอกพิงเสากลมอยู่ตรงนั้น ก็คือเด็กหนุ่มเก็บสมุนไพรในตอนนั้นไม่ใช่หรือ?
ตอนนั้นผู้อาวุโสถานผู้นั้นบอกว่าเขาเป็นหลานชายห่างๆ พวกเขามีหรือจะไม่รู้ว่านั่นเป็นเพียงคำกล่าวอ้าง ตอนนั้นเขาสะดุดใจกับกลิ่นอายที่บอกไม่ถูกของเด็กหนุ่ม มักรู้สึกว่าหากเด็กหนุ่มได้ผ่านการฝึกฝนจากข้างในนั้น จะต้องไม่ธรรมดาแน่ เมื่อถึงเวลานั้นไม่แน่อาจช่วยพวกเขาได้มาก
อีกทั้งหลังจากเข้าไปก็ผ่านไปหลายเดือนแล้ว ไม่เคยมีข่าวอะไรถูกส่งออกมา ยามนี้กลับเห็นเด็กหนุ่มพาคนมาปรากฏตัวอยู่กลางหอรวมสมบัติ เขามีหรือจะไม่รู้ว
