ข้าพาสหายสองสามคนไปกับท่านก็แล้วกัน!” ปี้ซานกล่าว ขณะกำลังจะเอ่ยต่อ หนึ่งในนั้นก็ก้าวออกมา “ข้าก็จะไปด้วย”
ชายชุดดำคนหนึ่งก้าวออกมา เฟิ่งจิ่วเห็นก็จำได้ว่าเป็นชายไว้หนวดคนนั้น แต่เขาโกนหนวดแล้ว ส่งผลให้ดูสดใสขึ้นมาก
“ได้ ไปกันเถอะ! คนอื่นรออยู่ที่นี่ อีกอย่าง ฉีกตราบนเสื้อดำออกเสีย จะได้ไม่ถูกคนจำได้” เธอหมายถึงตราสัญลักษณ์ที่อยู่บนแขนเสื้อของพวกเขา
ด้วยเหตุนี้คนทั้งสองจึงฉีกตราสัญลักษณ์ทิ้ง จากนั้นตามเฟิ่งจิ่วเข้าไปในเมือง
“หัวหน้า ท่านดื่มสุราใช่หรือไม่? ข้าได้กลิ่นหอมของสุราจากตัวท่าน!”
………………………………….
ตอนที่ 1898 ก่อเหตุเพราะฤทธิ์สุรา
ชายคนนั้นถาม ก่อนจะชะโงกเข้ามาดมตัวเฟิ่งจิ่ว เพียงแต่ยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกเฟิ่งจิ่วตวาดสั่งให้ถอย
“ยืนดีๆ!”
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองเขาแวบหนึ่ง “ใช้ได้เสียที่ไหน? เข้าไปในเมืองจะเอาสุราเท่าไรย่อมมี จะขาดส่วนของเจ้าไปได้หรือ?”
“ฮี่ๆ นั่นก็จริง” เขายิ้มแห้งพลางลูบหัว พอนึกถึงเรื่องที่ถูกขังหลายเดือน ตอนนี้ในที่สุดก็เป็นอิสระ อารมณ์ของเขาก็เบิกบานยิ่งนัก
ระหว่างทางพวกเขาพูดคุยหัวเราะกัน หลังจากเข้ามาในเมือง ต่างก็ติดตามเฟิ่งจิ่วอย่างมีวินัย พวกเขากว้านซื้อเสื้อผ้าที่ชอบแทบจะทุกร้านในเมือง จากนั้นก็สั่งหมูย่างสองตัวในหอสุรา รวมถึงเนื้อน้ำค้างด้วย จากนั้นก็ไปซื้อสุราที่ร้านขายสุราอีกสิบกว่าไหใหญ่ๆ เก็บของทั้งหมดใส่ถุงฟ้าดินของพวกเขา ก่อนจะเดินวนในเมืองรอบหน
