ะเหตุผลนี้ เขาจึงยิ่งหวงแหนทุกอย่างที่มีในตอนนี้ยิ่งกว่าเดิม ส่วนพวกเฟิ่งจิ่ว เขาไม่มีทางปล่อยไปอย่างนี้แน่!
“หมายเลขเก้า” ครั้นหานหรงจากไป ชายชุดคลุมสีดำก็ขายเรียกด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย
“ขอรับ” เฟิ่งจิ่วกระโดดลงมาจากข้างบน คารวะอย่างนอบน้อม
“เจ้ารู้จักเขาหรือ?” ชายชุดคลุมสีดำหรี่ตา สายตาคมปลาบจับจ้องไปที่เด็กหนุ่มตรงหน้า ไม่ยอมปล่อยให้สีหน้าของเด็กหนุ่มเล็ดรอดไปได้แม้แต่น้อย
“เรียนนายท่าน ข้าเคยเจอเขามาก่อนขอรับ” เฟิ่งจิ่วตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“อ้อ? งั้นหรือ? เคยเจอที่ไหน?” เขายักคิ้ว พยักหน้าเป็นเชิงบอกให้เขาพูดต่อ
เธอมองคนที่นั่งอยู่ตรงนั้น ตอบด้วยน้ำเสียงไร้คลื่นอารมณ์ “บังเอิญเจอระหว่างทางเพียงครั้งเดียว ฉะนั้นพอได้ยินนายท่านบอกว่าเขายึดร่างผู้อื่นมา ข้าจึงตกใจเล็กน้อยขอรับ”
………………………………….
ตอนที่ 1874 เคลื่อนไหวลับๆ
ชายชุดคลุมสีดำไม่ได้ถามมาก เพียงมองเด็กหนุ่มชุดดำตรงหน้าแวบหนึ่ง ก่อนจะโบกมือสั่งให้เขาถอยไป
คราวนี้เฟิ่งจิ่วไม่ได้กลับขึ้นไปบนเสา แต่เดินไปยืนข้างหลัง เงียบเชียบไร้เสียง เก็บซ่อนกลิ่นอายทั้งตัว วันนี้นอกจากได้พบคนผู้นั้น ก็ไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้นอีก
กระทั่งยามพลบค่ำ ชายชุดคลุมสีดำพาชายชราออกจากตำหนัก สั่งให้เฟิ่งจิ่วอยู่เฝ้าที่นี่ เธอจึงมีเวลาเคลื่อนไหว ทว่า แม้จะไม่ได้อยู่ข้างชายชุดคลุมสีดำแล้ว เธอก็ไม่ได้คิดจะหนีไปทันที
เพราะอย่างไรในที่ลับก็ยังมีสายตาอีกหลายค
