ผู้ฝึกตนที่ระดับสูงกว่าเซียนเหินขั้นสูงสุด กลิ่นอายเบาบางนัก หากนางไม่สังเกตดีๆ เกรงว่าจะไม่รู้สึก
เดินจากข้างหลังไปข้างหน้า คนข้างหน้าเดินเข้าไปในตำหนัก ส่วนชายชรากลับชะลอฝีเท้ารั้งท้ายแล้วหันมาพูดกับเธอ “หมายเลขเก้า”
“ขอรับ” เฟิ่งจิ่วมองเขา
“ในเมื่อคุณชายให้เจ้าคอยติดตาม อย่างนั้นตั้งแต่นี้ เจ้าก็จงคอยอยู่ข้างกายอย่าได้ห่างแม้แต่ก้าวเดียว ในฐานะองครักษ์เงา หากไม่จำเป็น ก็อย่าแสดงตัวให้ผู้อื่นเห็น เจ้าติดตามคุณชาย หากไม่มีคำสั่งของคุณชาย ก็ไม่จำเป็นต้องปรากฏตัว”
“ขอรับ” เธอรับคำ
“เข้าไปเถิด!” เขาพยักหน้า พาเฟิ่งจิ่วเดินเข้าไปข้างใน ทันทีที่เข้าไป เฟิ่งจิ่วหายตัวไปอยู่ในที่ลับ ขณะเดียวกันก็เก็บซ่อนกลิ่นอายด้วย
………………………………….
ตอนที่ 1870 สัปหงก
เธอมองชายชุดคลุมสีดำเดินเข้าในตำหนักและเริ่มสะสางข้อมูลและจดหมายกองหนึ่งบนโต๊ะจากในที่มืด มาถึงในตำหนัก ไม่เห็นว่าเขาจะถอดหน้ากากออก ทำให้เธออดสงสัยไม่ได้ หรือว่าภายใต้หน้ากากคือใบหน้าที่เสียโฉม? ไม่เช่นนั้นเหตุใดอยู่ในถิ่นตนเองแล้วก็ยังมีนิสัยไม่ชอบถอดหน้ากากอีก?
ในตำหนักนี้ นอกจากชายชราที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านหนึ่ง ก็มีเพียงเธอและกลิ่นอายของคนอีกสองคนที่ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับ เพราะยืนอยู่เฉยๆ น่าเบื่อเกินไป ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด เธอยืนก้มหน้าเล็กน้อย พิงผนังหลับไปทั้งอย่างนั้น
เริ่มแรกยังไม่มีใครสังเกต กระทั่งเสียงกรนเบาๆ ดังมา ทำให้ชายชุดคลุมสีด
