รผู้ฝึกตนระดับเซียนเหินของข้าได้แล้วเล่า?”
ชายชุดคลุมเอามือไพล่หลังแล้วเดินไปข้างหน้า สี่คนข้างหลังเดินตามไปช้าๆ เว้นระยะห่างไว้สามก้าว ผู้อาวุโสกุ่ยที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเห็นอย่างนั้นก็รีบลุกขึ้นเดินตามมา พลางอธิบายอยู่ข้างๆ “นายท่านยังไม่ทราบ สายลับพวกนี้เพิ่งกลับมาจากการฝึกเมื่อวาน และเพราะกินยาเข้าไปพลังของพวกเขาจึงพัฒนาเร็วมาก สายลับหนึ่งร้อยยี่สิบสามคนมีเพียงไม่กี่คนที่อยู่ในระดับกำเนิดวิญญาณ นอกนั้นล้วนอยู่ในระดับเซียนเหินหมดเลยขอรับ”
………………………………….
ตอนที่ 1864 ฆ่าเขา
ครั้นได้ยินอย่างนั้น ชายชุดคลุมสีดำนัยน์ตาไหวระริก ประกายมืดมนพาดผ่านดวงตา เขาสาวเท้าไปข้างหน้า หยุดยืดอยู่ต่อหน้าคนหนึ่งร้อยยี่สิบสามคน กวาดมองผ่านร่างของพวกเขา พอสัมผัสได้ถึงระดับวรยุทธ์ของพวกเขา ก็ลอบพยักหน้ากับตนเอง
“ทำได้ดีมาก” เขาชำเลืองมองผู้ผู้อาวุโสกุ่ยที่เดินตามหลังมา “สามเดือนก็มีวรยุทธ์เช่นนี้ได้ จำต้องบอกว่าสายลับชุดนี้มีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมมาก”
“ข้าน้อยไม่กล้าเอาผลงาน นี่ล้วนเป็นเพราะยาที่เบื้องบนส่งมาให้ และมีทรัพยากรการฝึกฝนที่ดี ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ได้ผลลัพธ์เช่นนี้ในเวลาอันสั้นหรอกขอรับ” ผู้อาวุโสกุ่ยรีบเอ่ย
“พวกเขาล้วนกินยาทะลวงใจแล้ว?” ชายชุดคลุมสีดำถาม
“ขอรับ” ผู้อาวุโสกุ่ยตอบอย่างนอบน้อม จากนั้นก็รีบหันไปสั่งคนหนึ่งร้อยยี่สิบสามคน “ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป นายของพวกเจ้าก็คือท่านที่อยู่ตรงหน้านี้
