คนเท่านั้นที่ออกมาได้ ด้วยเหตุนี้ เมื่อรวมกันแล้ว จึงมีเพียงหกเจ็ดสิบคนเท่านั้นที่ผ่านด่านนี้
พวกเขาถูกพามายังห้องที่มีเตียงยาวสามเตียง เตียงแต่ละเตียงสามารถนอนได้ประมาณสามสิบคน หลังเข้าไปข้างในยังแจกเสื้อสีดำชุดหนึ่งให้พวกเขาแต่ละคน
“ต่อไปนี้พวกเจ้าก็อยู่ที่นี่ ออกจากห้องไปมีห้องอาบน้ำอยู่ทางซ้าย เปลี่ยนเสื้อผ้าให้หมด พรุ่งนี้ลุกมารวมตัวด้วย!” หลังสั่งเสร็จ ผู้ฝึกตนระดับดำเนิดวิญญาณคนนั้นก็หันตัวจากไป
เฟิ่งจิ่วเลือกตำแหน่งที่อยู่ติดกำแพงแล้วนั่งพักครู่หนึ่ง จากนั้นจึงค่อยหยิบเสื้อผ้าขึ้นมา เห็นบางคนเริ่มถอดเสื้อผ้าสกปรกมอมแมมบนตัวออก สวมเพียงกางเกงชั้นในตัวใหญ่เดินไปเดินมาในห้อง เธอมองดูจนมุมปากกระตุก อดกลอกตาไม่ได้
………………………………….
ตอนที่ 1842 มองตรงๆ ไม่ได้
นี่แหละผู้ชาย นี่แหละหนาชายฉกรรจ์ นาทีนี้ เธออยากรู้จริงๆ คนพวกนี้หากรู้ทีหลังว่าเธอเป็นผู้หญิงจะทำหน้าอย่างไร?
เหลือบเห็นชายฉกรรจ์คนหนึ่งกำลังพึมพำ บอกว่าเสื้อผ้ามีกลิ่นอะไรบางอย่างติดอยู่ ถอดเสื้อผ้าออกหมดแล้วยังทำท่าจะถอดกางเกงชั้นในออกด้วย เธอเห็นก็รีบร้องห้ามทันที
“ท่านลุงทางนั้น ท่านช้าก่อนๆ ช้าก่อนๆ” เฟิ่งจิ่วร้องห้าม ครั้นร้องออกไป คนยี่สิบกว่าคนในห้องล้วนหันมามองเธอ
ชายฉกรรจ์ไว้หนวดที่กำลังถอดกางเกงชั้นในได้ยิน ก็หันมองเฟิ่งจิ่ว “เรียกข้าหรือ?” เขาชี้ที่ตนเอง
“ใช่ เรียกท่าน”
เธอตอบ จากนั้นก็เห็นชายฉกรรจ์ไว้หนวดถลึงตา พ
