ม่ฟื้นขึ้นมาแล้ว เมื่อกี้ท่านสิ้นลมไปแล้ว ท่านไม่หายใจ พวกข้าต่างไม่รู้จะทำอย่างไร เป็นสหายน้อยเฟิ่งที่ช่วยท่านไว้”
เห็นผู้อาวุโสลู่พยักหน้าเสริม นายท่านลู่ตะลึงพรึงเพริด อดหันไปมองที่พักของเฟิ่งจิ่วไม่ได้ ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาพยักพเยิด “พวกเจ้าประคองข้าขึ้น ในเมื่อสหายน้อยเฟิ่งช่วยข้าไว้ ข้าก็ต้องขอบคุณเขาด้วยตนเอง”
ได้ยินอย่างนั้น ผู้อาวุโสลู่กับลู่จี้หมิงรีบประคองเขาขึ้นมา จากนั้นก็เดินไปหาเด็กหนุ่มที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้
“สหายน้อยเฟิ่ง” มาถึงตรงหน้า นายท่านลู่ขานเรียก
เฟิ่งจิ่วลืมตา มองนายท่านลู่ที่อยู่ตรงหน้า เผยยิ้มออกมา “ฟ้ายังไม่สว่าง ไม่นอนต่ออีกหน่อยหรือ?”
………………………………….
ตอนที่ 1806 ขอรับการรักษา
“สหายน้อยเฟิ่ง ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยชีวิตข้าไว้” นายท่านลู่คารวะเขาอย่างจริงใจ
เฟิ่งจิ่วลูบขนของเสือน้อยในอ้อมแขน ยิ้มตาหยีแล้วตอบว่า “ที่จริงข้าก็ไม่ได้ทำอะไร เป็นพี่ชายลู่ที่ผายปอดให้ท่าน ทำให้ท่านกลับมามีชีวิตอีกครั้ง”
เดิมทีลู่จี้หมิงไม่ได้เอะใจ แต่ยามนี้พอเฟิ่งจิ่วพูดถึง สีหน้าเขาก็ดูประดักประเดิดขึ้นมา แม้จะเป็นบิดา แต่เรื่องอย่างการผายปอดปากต่อปากเช่นนี้ อย่างไรก็ยังแปลกมากอยู่ดี
แต่ว่า เขาผายปอดแล้วช่วยชีวิตพ่อของเขากลับมาได้ นั่นก็ทำให้เขาดีใจมากเหมือนกัน
“สหายน้อยเฟิ่ง ขอมีเรื่องจะถามเจ้าหน่อย” เขานั่งลงข้างเฟิ่งจิ่ว เหมือนตั้งใจจะคุยด้วยอย่างละเอียด
“ท่านลุงลู่โ
