หนึ่งได้ยินอย่างนั้นก็อดกลอกตาไม่ได้ ลอบคิดในใจ เจ้าหนุ่มนี่โง่หรืออย่างไร? ของมากมายอยู่ตรงหน้า กลับยังลังเลอยู่อย่างนั้น? แม้พวกเขาจะไม่ได้เปิดดูของข้างใน แต่แค่คิดก็รู้แล้ว ด้วยพลังของผู้ฝึกตนพวกนั้น พวกเขาต้องมีของมีค่าติดตัวไม่น้อยแน่
“แต่เจ้าเป็นคนทำให้พวกเขาหมดสตินี่นา!” นายท่านลู่พูดกลั้วเสียงหัวเราะ มองเฟิ่งจิ่ว แล้วยิ้มบอก “สหายน้อยเฟิ่งไม่ต้องลำบากใจ แค่รับไว้ก็พอ สำหรับตระกูลลู่ของเรา ของพวกนี้ก็เป็นเพียงสิ่งของเล็กน้อยเท่านั้น”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วอึ้งงันเล็กน้อย “ที่แท้บ้านท่านลุงลู่ก็มีเงินมากมายขนาดนี้เลยหรือ! เช่นนั้นก็ได้! ท่านลุงลู่พูดขนาดนี้แล้ว อย่างนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว รอถึงในเมืองเมื่อใด ข้าจะเลี้ยงมื้อใหญ่พวกท่านเอง!” เอ่ยจบเธอถึงยื่นมือออกไป ยิ้มตาหยีพลางรับของมาเก็บไว้
………………………………….
ตอนที่ 1800 การรักษาด้วยพลังชีวิต
ได้ยินอย่างนั้น นายท่านลู่หัวเราะ ยิ่งอยู่ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตากับเด็กหนุ่มคนนี้ เขาเป็นคนจิตใจดี ครั้นเห็นแม่เสือถูกรุมโจมตีมีอันตรายถึงชีวิตก็ยื่นมือเข้าช่วย ทว่ายามที่ต้องโหดเขาก็โหด วิธีการจัดการปัญหาเด็ดขาดไร้ที่ติ
ตรงหน้ามีสมบัติล้ำค่าอยู่ก็ยังหน้าไม่เปลี่ยนสี ไม่แสดงท่าทีละโมบ หลังเอ่ยคำปฏิเสธไปแล้วก็รับของไว้อย่างผ่าเผย ไร้ท่าทีประดักประเดิด การแสร้งบ่ายเบี่ยงนี้กลับดูเป็นธรรมชาติในสายตาเขา เห็นได้ว่าเด็กหนุ่มมีนิสัยใจคอที่แตกต่าง
