เด็กหนุ่มที่กำลังควานหาของในตะกร้าสมุนไพร เห็นแวบๆ เพียงว่าเขาดึงตาข่ายผืนหนึ่งออก แล้วจับไก่เขาที่อยู่ในนั้นออกมา
“นี่อย่างไร ท่านลุงลู่ รบกวนท่านเอาให้พวกเขาจัดการที จะได้เอามาย่างให้ท่านลุงกิน” เฟิ่งจิ่วยื่นไก่ที่กำลังกระพือปีกขัดขืนให้ลู่จี้หมิงที่อยู่อีกด้าน
ลู่จี้หมิงมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ก่อนจะรับแล้วยื่นให้คนข้างหลัง พร้อมกำชับให้พวกเขานำไปจัดการ
ชายชราชุดเทาคนนั้นชะโงกหน้าเข้ามาดูในตะกร้าสมุนไพร ก่อนถามว่า “เจ้าเก็บไก่ป่าไว้ในนี้ สมุนไพรในนี้น่าจะถูกทับเสียแล้วกระมัง?”
เห็นเพียงสมุนไพรกระเซอะกระเซิงและตาข่ายสีดำผืนหนึ่งรางๆ เพราะแสงสว่างตอนกลางคืนค่อนข้างน้อย จึงแยกไม่ออกว่าข้างในเป็นสมุนไพรอะไรบ้าง ส่วนตาข่ายสีดำผืนนั้น เขากลับเห็นมันเป็นเพียงตาข่ายธรรมดาทั่วไป
“ไม่เป็นไรขอรับ เป็นแค่สมุนไพรธรรมดาเท่านั้น ล้างแล้วนำไปตากก็ยังใช้ได้ อีกอย่าง ข้าตั้งใจจะเอาไปขายในเมือง ถึงหน้าตาจะไม่น่าดูนัก แต่ก็น่าจะขายได้ราคาบ้าง” เธอยิ้มบอก พลางจัดระเบียบของในตะกร้า จากนั้นก็วางตะกร้าไว้ข้างหลัง
“ท่านลุง มา เอามาให้ข้าเถิด ข้าเอาไปอุ่นให้ร้อนแล้วกินต่อได้” เธอชี้ไปที่ไก่ย่างที่เหล
