ขิตสวรรค์ เขาเองก็ไม่อยากฝืนชะตาอีกแล้ว สู้ฉวยโอกาสตอนที่ร่างกายยังไม่ถึงวาระสุดท้ายกลับบ้านไปเตรียมงานศพเสียดีกว่า วันใดเขาล่วงลับไป ที่บ้านจะได้ไม่ต้องวุ่นวายมากนัก
ทุกคนได้ยินเขาบอกอย่างนั้น ต่างพากันเงียบไม่พูดอะไรไปชั่วขณะหนึ่ง ตามหามานานขนาดนี้ ถามหมอที่มีวิชาแพทย์สูงส่งมาก็หลายคน รวมถึงขอยาจากนักเล่นแร่แปรธาตุที่ระดับสูงมาก็แล้ว ล้วนไม่มีวิธีรักษาและยาที่เหมาะสมเลย บางที อาจไร้หนทางแล้วจริงๆ
ในขณะที่ทุกคนกำลังหดหู่สิ้นหวัง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์ดังมา ทำนองเพลงเหมือนจะต่างจากที่พวกเขาคุ้นเคย อีกทั้งเสียงนั้นยังดังก้องไปทั่วป่าทั้งผืน แยกไม่ออกว่ามาจากทิศทางใด
“ไปกันเถิด!” ชายวัยกลางคนมองรอบๆ แวบหนึ่ง แล้วบอกกับทุกคน
………………………………….
ตอนที่ 1790 ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
เฟิ่งจิ่วฮัมเพลงหลันฮวาเฉ่าพลางเดินไปตามแนวลำธาร ทำนองเพลงไม่มีเนื้อร้อง ท่วงทำนองเร็วๆ ทำให้ฝีเท้าของเธอเร็วตามไปด้วย อารมณ์ก็แตกต่างออกไปเช่นกัน
ปากฮัมเพลง มือก็ถือกิ่งไม้ฟาดต้นไม้ใบหญ้าข้างทางไปพลาง คอยแหวกกิ่งไม้และเถาวัลย์ที่ขวางทางออกบ้างเป็นระยะ เธอเดินลงไปตามสายน้ำเรื่อยๆ แม้ไม่มีคน แต่ดวงจิตที่ปล่อยออกไปกลับสัมผัสได้ถึงคนที่อยู่ข้างล่างกลุ่มนั้นแล้ว
แถวๆ นี้เธอเคยเจอแค่ชายคนที่ขึ้นมาตักน้ำเมื่อครู่คนเดียวเท่านั้น ยามนี้ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นพวกของเขาแน่นอน ตามคาด เธอเดินฮัมเพลงลงไป ก็เห็นพ
