ิดตามเข้าไปดูอาการเซียนหยวนชิงครู่หนึ่ง จากนั้นจึงค่อยกลับ…
ส่วนทางเฟิ่งจิ่ว เหมือนที่มู่หรงอี้เซวียนบอก หลังจากที่เธอออกจากอาณาเขตสำนักบุปผาเซียน ก็ฉวยโอกาสเข้าไปในห้วงมิติตอนกลางคืน เปลี่ยนเสื้อผ้า และแปลงโฉม แม้จะแปลงโฉมเป็นผู้ชายเหมือนเดิม แต่กลับไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว ยามนี้ แม้จะเป็นมู่หรงอี้เซวียนยืนอยู่ตรงหน้า ก็เกรงว่าจะจำไม่ได้ว่านี่ก็คือเฟิ่งจิ่ว
เธอสะพายตะกร้าเก็บสมุนไพรขึ้นหลัง สวมชุดสีเขียว หน้าตาสะอาดสะอ้าน เก็บซ่อนระดับวรยุทธ์ไว้ ดูแล้วก็เหมือนเด็กหนุ่มเก็บสมุนไพรธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น
………………………………….
ตอนที่ 1788 เพลิดเพลิน
เธอที่ผ่านการแปลงโฉมมาแล้ว พึงพอใจกับการแต่งหน้าและแต่งตัวอย่างนี้มาก กลับไม่ได้รีบร้อนออกไป เพียงพักผ่อนอยู่ในห้วงมิติ เตรียมออกเดินทางรุ่งสางพรุ่งนี้
เช้าตรู่วันต่อมา ท้องฟ้าเริ่มสว่าง เธอออกมาจากห้วงมิติ เดินเท้าอยู่กลางป่าเขา เด็ดหญ้าไปพลาง สาวเดินลงไปตามถนนภูเขาเพื่อเข้าเมืองไปพลาง
ท่ามกลางป่าเขาในยามเช้าตรู่ เสียงนกร้องร้อง เสียงใบไม้เสียดสี อากาศบริสุทธ์กระจายไปทั่วป่า เธอเดินทอดน่อง พลางฮัมเพลงเบาๆ พลันนั้น เหลือบเห็นเงาไก่ป่าไหวผ่านพุ่มหญ้าด้านหนึ่งแวบๆ ก็อดชะงักเท้าไม่ได้
“นี่เนื้อเดินมาหาถึงที่เลยหรือ” เธอพึมพำ สายตาจับจ้องไก่ป่าสองตัวที่โฉบผ่านไป
ไก่ป่าสองตัวนั้นไม่ได้รู้สึกถึงอันตรายเลย วิ่งไปได้ระยะหนึ่งก็หยุด สอดส่องไปรอบๆ แล้วใช้กรงเล
