็บเขี่ยพื้น คล้ายกำลังหาอาหาร
ทว่าในตอนนั้นเอง เฟิ่งจิ่วเห็นว่ารอบๆ ไม่มคน จึงเอาตาข่ายดำออกมาจากห้วงมิติ ย่องไปข้างหน้าเบาๆ เหวี่ยงแหในมือไปข้างหน้า คลุมไก่ป่าสองตัวนั้นไว้มิด
“เสร็จข้า!”
เธอก้าวออกมาอย่างดีใจ จับหนึ่งในนั้นขึ้นมา อีกตัวใช้ตาข่ายดำห่อแล้วโยนใส่ตะกร้าหญ้าที่เธอแบกไว้ข้างหลัง หากิ่งไม้แห้งและใบไม้แห้งบริเวณใกล้ๆ จากนั้นก็หาพื้นที่โล่งกว้างจัดการไก่ป่า ตั้งใจว่าตอนเช้าและตอนเที่ยงจะกินไก่ป่าย่าง
ประมาณครึ่งชั่วยามต่อมา กลิ่นหอมของเนื้อย่างกระจายไปทั่วบริเวณ หลังย่างไก่จนสุก เฟิ่งจิ่วใช้เท้าเขี่ยดินกลบไฟให้ดับ จากนั้นก็ถือไก่ย่างเดินไปตามถนนภูเขา พลางฉีกเนื้อไก่ย่างกินไปด้วย
ความรู้สึกยามเดินไปด้วยกินไปด้วยในป่าเขาเช่นนี้ช่างแปลกใหม่ กอปรกับตอนนี้เธอไม่มีจุดหมายปลายทาง เดินทอดน่องเพลินๆ อารมณ์ผ่อนคลาย แถมยังมีอาหารเลิศรสอยู่ในมือ อารมณ์จึงต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
ขณะเดินไปตามเส้นทางเล็กๆ สองมือเต็มไปด้วยน้ำมันไก่เพราะฉีกเนื้อไก่ย่างกิน เรียกได้ว่าสภาพไม่ค่อยน่าดูนัก แต่เธอกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย กระทั่งกินไก่ไปเกือบครึ่งตัว แล้วเรอออกมาเสียงดัง เธอจึงห่อที่เหลือแล้วเก็บ ก่อนจะเร่งฝีเท้า เดินไปตามเสียงน้ำที่ได้ยิน ตั้งใจจะล้างคราบมันออกจากมือ
น้ำใสไร้ปลา ลำธารกลางเขาไหลลงมาจากข้างบน ใสจนเห็นก้นน้ำ มีเพียงใบไม้ที่ร่วงลงมาลอยอยู่เหนือผิวน้ำไม่กี่ใบ น้ำกลางเขาเย็นสบายสดชื่น ห
