กลักษณ์ของผู้ชายลอยปะทะเข้ามาพร้อมกับกลิ่นสุรา ทำให้เธอบิดตัวอยากถอยหนีโดยสัญชาตญาณ
ทว่า เขากลับจูบร้อนแรงกว่าเดิมไม่ยอมให้เธอถอยหนี กลิ่นอายคลุ้มคลั่งของเขาและจูบลึกซึ้งอันเร่าร้อนทำให้เธอจิตใจสับสนวุ่นวาย รู้สึกเพียงสมองขาวโพลนไปหมด เอนตัวพิงในอ้อมอกเขาอย่างอ่อนแรง หอบหายใจเบาๆ ปล่อยให้เขาทำตามใจ…
เซวียนหยวนโม่เจ๋อค่อยๆ ถอย นัยน์ตาลึกล้ำแฝงเพลิงร้อนแรงจ้องมองเธอที่อยู่ในอ้อมแขน ใบหน้างดงามดูพริ้งเพราถึงเพียงนั้น สะท้อนแววเขินอายอย่างหาดูได้ยากนัก นัยน์ตางามสั่นระริก แฝงแววตำหนิน้อยๆ น่าดึงดูดยิ่ง…
………………………………….
ตอนที่ 1770 ยอดเยี่ยมเกินบรรยาย
สายตาเลื่อนออกจากนัยน์ตาปรือดูเย้ายวนของเธอ จับจ้องไปกลีบปากงามที่อ้าออกเล็กน้อยและกำลังหอบหายใจเบาๆ มองดูกลีบปากที่บวมแดงเล็กน้อยเพราะจูบอันเร่าร้อน ราวกับกำลังเชื้อเชิญให้เขาเข้าไปลิ้มรสอีกครั้ง นัยน์ตาของเขามืดมน มือที่ถือถ้วยสุรายกขึ้น เทสุราเข้าไปในปาก แล้วโน้มตัวเข้าไป ประกบกลีบปากอันงดงามดุจไข่มุกอีกครั้ง
จูบพัวพันเร่าร้อนทำให้เฟิ่งจิ่วหายใจไม่ทัน เธอผลักเขาเบาๆ หน้าแดงระเรื่อ นัยน์ตางามจ้องเขาอย่างกระเง้ากระงอด “ข้าหายใจไม่ออกแล้ว”
ได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อหัวเราะเบาๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าฟังดูมีเสน่ห์ท่ามกลางค่ำคืน น่าลุ่มหลงยิ่งนัก ได้ยินเหลิ่งซวงรายงานจากข้างนอกว่าน้ำอาบเตรียมพร้อมแล้ว เขาจึงอุ้มเธอขึ้น แล้วสาวเท้าเดินไป
