ยังห้องอาบน้ำที่อยู่ถัดจากห้องนอน
ในอ่างอาบน้ำ เงาร่างของหนึ่งชายหนึ่งหญิงดุจคู่เป็ดยวนยาง[1] อิงแอบหยอกเย้ากันในน้ำ ในห้องอาบน้ำ เต็มไปด้วยทิวทัศน์วาบหวาม ชวนให้ใจเต้นเร็ว ขวยเขินจนเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ยังต้องหลบซ่อนในกลีบเมฆ…
หลังอาบน้ำเสร็จ เซวียนหยวนโม่เจ๋อลุกขึ้น อุ้มเธอที่อ่อนแรงไปทั้งตัว เช็ดน้ำออกจากตัวเธออย่างเบามือราวกับเห็นเธอเป็นดั่งสมบัติล้ำค่า จากนั้นจึงอุ้มเธอไปที่เตียงใหญ่ในห้องนอน
“อาจิ่ว ข้ามีวรยุทธ์ชุดหนึ่งเก็บไว้นานแล้ว ถ้าอย่างไร คืนนี้พวกเรามาดูกันก่อนไหม? ได้ยินว่า วรยุทธ์นี้หากสามีภรรยาฝึกแล้ว จะมีประโยชน์ต่อการฝึกบำเพ็ญมาก นอกจากพลังของทั้งสองฝ่ายจะพัฒนาขึ้นมากแล้ว ยังมีข้อดีที่บอกเป็นคำพูดไม่ได้ด้วย” เซวียนหยวนโม่เจ๋อเอ่ย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอยากลอง เขาดึงผ้าห่มขึ้นมาห่อตัวเธอ ก่อนจะกอดเธอแน่นๆ แล้วเผยรอยยิ้มพึงพอใจ
เฟิ่งจิ่วเห็นเขาห่อตัวเองเหมือนขนมบ๊ะจ่าง ก็อดขำไม่ได้ “ท่านจะเอาวรยุทธ์ให้ข้าดู ก็ไม่เห็นต้องห่อตัวข้าขนาดนี้กระมัง? นี่มันต่างจากบ๊ะจ่างตรงไหนกัน?” ขณะพูด ก็ชำเลืองมองร่างกายเปลือยเปล่าของเขาแวบหนึ่ง พลางพูดหยอกเขา “ท่านห่อตัวข้าเสียจนมีสภาพเช่นนี้ ตนเองกลับไม่คิดจะผูกสายกางเกงชั้นในแล้ว?”
ได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อหัวเราะ “ข้าเป็นผู้ชาย ไม่เหมือนกับเจ้า หากเจ้าไม่สวมเสื้อผ้า ข้ากลัวเจ้าจะเป็นหวัด” หยุดพูดไปครู่หนึ่ง สายตาของเ
