กขึ้นบิดขี้เกียจ รู้สึกเหมือนหลับครั้งนี้สบายนัก และหลับได้ลึกมาก ความเหน็ดเหนื่อยทั่วทั้งร่างราวกับลดลงไปไม่น้อย
เขาเดินออกมา เห็นอิ่งอียืนเฝ้าอยู่ข้างนอก แต่กลับไม่เห็นเฟิ่งจิ่ว จึงถาม “นางเล่า?”
“เรียนนายท่าน ภูตหมอไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทขอรับ” อิ่งอีรายงาน
“ไปนานเท่าใดแล้ว?” เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า
“เพิ่งไปประมาณหนึ่งก้านธูปขอรับ ฮุยหลางก็ไปด้วย แต่ระหว่างทางพวกเขาเจอคุณชายโม่เฉิน เหมือนจะไปด้วยกันแล้ว” อิ่งอีเสริม
ได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อยักคิ้ว สาวเดินออกไป มุ่งหน้าไปยังตำหนักของเสด็จพ่อของเขาทันที
ในขณะเดียวกัน ในตำหนักบรรทมของผู้ครองแคว้นจักรวรรดิเซวียนหยวน เฟิ่งจิ่วกำลังตรวจชีพจรเขา เนิ่นนาน จึงค่อยหดมือกลับไป
………………………………….
ตอนที่ 1748 ขัดหูขัดตาไปเสียหมด
“เป็นอย่างไรบ้าง? ต้องเป็นแบบนี้ตลอดไปใช่หรือไม่? เจ้าบอกมาตรงๆ ไม่เป็นไร” ผู้ครองแคว้นจักรวรรดิเซวียนหยวนว่า มองเฟิ่งจิ่วในชุดแดงตรงหน้า
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ไม่ต้องห่วงเพคะ แม้จะถูกทำลายวรยุทธ์ แต่ก็สามารถรักษาให้หายได้” เห็นเขาเหมือนไม่ค่อยเชื่อ เธอจึงอธิบายว่า “จริงๆ นะเพคะ หม่อมฉันไม่ได้โกหกพระองค์ เพียงแต่ต้องใช้เวลาค่อยๆ รักษาไป อีกอย่างหลังจากหายดี วรยุทธ์ของพระองค์ต้องเริ่มฝึกใหม่หมดตั้งแต่ต้น”
ได้ยินอย่างนั้น ผู้ครองแคว้นจักรวรรดิเซวียนหยวนไม่อยากเชื่อ ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย “จริงหรือ?” เขายังฝึกวรยุทธ์ได้อีกหรือ?
“จ
