ซียนเหินตามข่าวที่สืบมาไม่ผิดแน่ขอรับ”
“ดีมาก!” กวนสีหลินหันไปบอกตู้ฝาน “เตรียมพร้อมหมดแล้วหรือยัง?”
“วางใจเถิดขอรับ! เตรียมพร้อมหมดแล้วขอรับ พวกเขาเข้ามาเมื่อใด จะไม่มีวันได้ออกไปแน่!” ตู้ฝานพูดอย่างมั่นใจ พัดสีขาวหยกในมือพัดไปพัดมาเป็นระยะ
ได้ยินอย่างนั้น กวนสีหลิ่นมองพวกหลัวอวี่ “พาคนของพวกเจ้าแยกย้ายกันไปซุ่มในค่ายกล ทันทีที่เห็นพวกเขาเข้ามาในค่ายกล ฆ่าให้หมด!”
“ขอรับ!”
พวกหลัวอวี่รับคำด้วยน้ำเสียงฮึกเหิมทรงพลัง แต่ละคนเต็มไปด้วยกลิ่นอายนักรบ พวกเขารอวันนี้มานานแล้ว! วันนี้ จะขอดูสักหน่อยว่าพลังของทหารจักรววรดิบุริมฉายพวกนี้จะสักแค่ไหนกันเชียว!
………………………………….
ตอนที่ 1732 สู้รบกลางป่า
เพราะมีค่ายกลอยู่ ภูเขาด้านหลังจึงมีควันจางๆ ปกคลุมอยู่ ควันนี้ไม่ได้หนามาก แต่ก็เหมือนบดบังทัศนะการมองเห็นไปบ้าง เมื่อคนของจักรวรรดิบุริมฉายย่องเข้ามาในค่ายกลโดยไม่รู้ตัวทีละก้าวๆ การสังหารแบบไร้เสียงก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว…
เหล่าองครักษ์เฟิ่งพลิกฝ่ามือถือมีดสั้นพุ่งตัวออกมาจากจุดใดไม่รู้ของค่ายกลโดยไม่ทันให้ตั้งตัว มือหนึ่งปิดปากของศัตรู มืออีกข้างที่ถือมีดสั้นปาดลำคอ ชีวิตหนึ่งได้สูญสิ้นไปทั้งที่ยังไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้องเลยสักนิด
คนที่เดินอยู่ข้างหลังหายไปทีละคนๆ แต่คนข้างหน้ากลับไม่สังเกตถึงความผิดปกติแม้แต่น้อย รู้เพียงว่าท่ามกลางหมอกควัน พวกเขาเหมือนกำลังเดินวนเป็นวงกลม
“พวกเจ้ารู้สึกหรือไม่
