บทที่ 768 ความแตกต่าง
“ขอโทษสิ ได้ยินไหม?”
“ข้าบอกให้เจ้าขอโทษ!”
“ข้าบอกให้เจ้าพูด ไม่ได้ยินเรอะ!”
……
เฉินต้าซานแผดเสียงกร้าวขณะกดศีรษะของสะใภ้ใหญ่เฉินให้โขกลงบนพื้นหินครั้งแล้วครั้งเล่า
สะใภ้ใหญ่เฉินยิ่งไม่พูด เขาก็ยิ่งเดือดดาล ลงมือรุนแรงกว่าเดิม
ภาพที่เห็นทำให้เย่อวี๋หรานรู้สึกอึดอัด
สวรรค์ ถึงกับตีภรรยาเลยหรือนี่?!
ผู้ชายตระกูลเฉินไม่เป็นลูกผู้ชายเกินไปแล้ว ตบตีภรรยาตัวเองต่อหน้าคนมากมาย ทั้งยังลงมือหนักขนาดนี้ ยังเป็นคนอยู่ไหม?
นางสูดลมหายใจเข้าลึก หยิบมีดบนโต๊ะขึ้นมา พูดขึ้นเสียงดังว่า “พอได้แล้ว!”
คนทั้งหมดมองมา นางเงื้อแขนขึ้นฟันมีดลงไปบนโต๊ะอย่างหนักหน่วง
“ผู้ชายตีผู้หญิงนับว่าเก่งกาจนักหรือไร? แม่ตัวเองเจ้าก็กตัญญูเองสิ ถ้าแม้แต่เจ้ายังไม่รู้ว่าควรแสดงความกตัญญูต่อแม่ตัวเองอย่างไร แล้วมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องให้เมียเจ้ากตัญญู?”
“แม่เจ้าคลอดเมียเจ้าออกมา หรือเลี้ยงเมียเจ้ามางั้นเรอะ? หา?”
“คนที่ทั้งคลอดและเลี้ยงดูเมียเจ้ามาคือแม่ยายของเจ้าต่างหาก แม่ยายเจ้ายังทำใจตีลูกสาวไม่ได้ เจ้ามาตบตีเมียเจ้าแบบนี้ หมายความว่าอย่างไร?”
“ก็แค่อาศัยว่าเมียเจ้าเป็นผู้หญิง สู้เจ้าไม่ได้ รังแกคนอ่อนแอกว่าไม่ใช่เรอะ?”
……
เย่อวี๋หรานปรามาสเฉินต้าซานขนานใหญ่
นางรังเกียจผู้ชายที่ลงไม้ลงมือเหมือนไม่เห็นว่าผู้หญิงเป็นคนพรรค์นี้ที่สุดแล้ว
ถ้าผู้หญิงไม่ใช่คน แล้วผู้ชายที่หลับนอนกับผู้หญิงคนนั้นเป็นต
