อนคลายหลังเจอเหตุการณ์ระทึกขวัญมา
เพียงแต่ ป่าผืนน้อยแห่งนี้ก็ใช่ว่าจะปลอดภัย ใต้แสงสายัณห์ที่สาดส่องลงมา ป่าผืนน้อยเหมือนถูกปกคลุมไปด้วยเมฆสีส้มอมแดงหนึ่งชั้น และห่างจากที่นี่ไปประมาณสามสิบจั้ง เสือร้ายตัวหนึ่งที่กำลังออกหาอาหารบิดขี้เกียจ อ้าปากแล้วส่ายเขี้ยวพยัคฆ์ไปมา มันย่างกรายเข้าไปในป่าผืนน้อยทีละก้าวๆ
เพราะด้านหลังของป่าผืนน้อยแห่งนี้อยู่ติดกับภูเขาลึก จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีสัตว์ร้ายออกมาเดินเพ่นพล่าน คนปกติทั่วไปมักใช้ถนนใหญ่ น้อยคนที่จะมุดเข้ามาในป่า ด้วยเหตุนี้จึงไม่ค่อยมีใครพบเจอสัตว์ร้ายนัก
นึกไม่ถึง เด็กน้อยโชคร้ายสองคนนี้กลับเจอเข้าเสียแล้ว
ขณะที่เสือร้ายตัวนั้นสาวเดินไปทีละก้าวๆ ดวงตาโหดเหี้ยมกระหายเลือดสอดส่ายมองหาเหยื่อไปรอบๆ เด็กน้อยสองคนนั้นยังคงหลับสนิทอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ครั้นเสือร้ายได้กลิ่นของมนุษย์ และเสาะหาไปตามกลิ่น ในที่สดุก็เห็นเหยื่อชั้นยอดสองคนที่อยู่ใต้ต้นไม้
สำหรับสัตว์ร้าย มนุษย์เด็กเป็นเหยื่อที่ล่าง่ายที่สุดแล้ว เพราะพวกเขามีพละกำลังที่จำกัด หากโชคร้ายเจอพวกมันเข้า ก็มีแต่ต้องรอถูกกินเท่านั้น
ฟืด!
จมูกของเจ้าเสือร้ายถูกหญ้าไล้ผ่าน ทำให้มันจามออกมาโดยสัญชาตญาณ แต่เสียงนั้นทำให้จ้าวหยางที่กำลังหลับสนิทพลันเบิกตาโพลงขึ้นมาทันที
แทบจะในเสี้ยวนาทีที่จ้าวหยางลืมตา เขาสัมผัสได้ถึงไออันตรายที่บีบคั้นเข้ามา เขานึกว่าเป็นคนพวกนั้นไล่ตามมา จึงรีบเขย่าตัวเสี่ยว
