างครั้งก็ทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้ แต่โชคดีที่ไม่ได้ทะเลาะกันรุนแรงเกินไป บางครั้งเถียงกันสักสองสามประโยคก็ช่วยเพิ่มสีสันให้ชีวิตได้เช่นกัน
ซู่ซีเถียงอย่างไม่เห็นด้วย “ไม่เด็กแล้ว อายุสามขวบเรียนรู้ได้ดีที่สุด ให้เขาท่องจำวิชากำลังภายใน เขาก็ยังจำได้แล้ว”
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งซานหยวนบอกว่า “เอาเถิดๆ เรื่องนี้เอาตามนี้ก็แล้วกัน อย่าเถียงกันอีกเลย พวกเรามาคุยเรื่องพวกเสี่ยวจิ่วกันดีกว่า! ครั้งก่อนได้ข่าวจากพวกเขา บอกว่าใกล้กลับมาแล้ว นี่ลองคำนวณเวลาดูแล้วตอนนี้เฟิ่งเซียวก็น่าจะเจอพวกเสี่ยวจิ่วแล้ว ไม่รู้ว่าอยู่ระหว่างทางหรืออยู่ที่ใดกันแล้ว?”
………………………………….
ตอนที่ 1648 ไม่รู้จักนาง
“ไม่ว่าอยู่ที่ใด แค่ปลอดภัยก็ดีแล้ว” ซู่ซีบอก แล้วก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ยิ้มบอกว่า “กลับเป็นพวกเราที่ต้องสั่งให้คนเตรียมตัวจัดงานมงคลให้พวกเขาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเสี่ยวจิ่วหรือหวั่นหรงแม่ของเสี่ยวจิ่ว ข้าคิดว่า อย่างไรก็ต้องจัดงานแต่ง แล้วก็ต้องจัดให้สมเกียรติด้วย”
“นั่นแน่นอนอยู่แล้ว” เฟิ่งซานหยวนยิ้มพยักหน้า
อีกด้านหนึ่ง เสี่ยวเฟิ่งเย่กับเจ้าหยางมาถึงสนามฝึก มองดูเหล่าองครักษ์กำลังฝึกประลองกำลังกัน เสี่ยวเฟิ่งเย่กลอกตาไปมา ยกมือกุมท้องแล้วตะโกนว่า “เสี่ยวหยางหยาง ข้าปวดท้อง”
เจ้าหยางตะลึง บอกว่า “เช่นนั้นข้าพาท่านไปหาหมอหลวง”
“ไม่ต้องๆ เจ้าส่งข้ากลับไปนอนก็พอแล้ว” เด็กน้อยรีบบอก
ได้ยินอย่างนั้น เจ้าหยางสีห
