หลิ่งซวง หยิบการดน้ำตรงนั้นมารดน้ำหน่อย”
ได้ยินิย่างนั้น เฟิ่งเซียวหยุดก้าวเดิน หันมองรอบๆ ก่อนที่สายตาจะสะดุดอยู่ที่การดน้ำ เขาเดินไปหยิบการดน้ำใบนั้นแล้วเอาไปยื่นให้นาง
ซั่งกวนหวั่นหรงยื่นมือไปรับ ทว่า พอสายตาสะดุดกับมือที่จับการดน้ำไว้ ก็อดชะงักไม่ได้ นางหันไปมองโดยจิตใต้สำนึก ครั้นหันไป นางก็ตะลึงค้างไปทันที
ดวงตาและคิ้วอันคุ้นเคย แววตาอันคุ้นเคย ใบหน้าอันคุ้นเคย กลิ่นอายอันคุ้นเคย…
“เฟิ่งเซียว…”
กลีบปากนางสั่นเทาเล็กน้อย ขานเรียกชื่อที่ซ่อนอยู่ในใจเสมอมา เฟิ่งเซียว ชายที่อยู่ในดวงใจนาง สามีของนาง ชายที่นางคะนึงหามาตลอดหลายปีนี้…
………………………………….
ตอนที่ 1638 สามีภรรยาพร้อมหน้า
“หวั่นหรง” เขาดึงนางเข้ามากอด พูดน้ำเสียงสะอื้น “ลำบากเจ้าแล้ว”
ซั่งกวนหวั่นหรงส่ายหน้า แขนสองข้างกอดเขาแน่น “แค่ท่านมาก็ดีแล้ว ข้าไม่เคยเลยคิดว่าจะได้เจอท่าน แล้วก็ได้เจอลูกสาสเราอีก”
“ลูกสาวเรายอดเยี่ยมมากจริงๆ หากไม่มีนาง มีหลายเรื่องที่ไม่อาจทำได้ วันนี้ที่เราได้พบกันอีกครั้ง ก็เพราะนางเช่นกัน” เฟิ่งเซียวบอก จูงมือนางมานั่งข้างโต๊ะในสวน
มองดูสามีที่อยู่ตรงหน้า ลึกๆ ข้างในของนางมีความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ความน้อยเนื้อต่ำใจและความอดทนอดกลั้นในหลายปีที่ผ่านมา ในที่สุดก็ทำให้นางมีวันที่ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าแล้ว
“ข้าไม่นึกเลยว่าหลายปีมานี้ ความทรงจำที่เกี่ยวกับข้าล้วนถูกปิดผนึก ท่านกลับเลี้ยงลูกสาวเติบโตมาด้
