องประโยค เพียงแต่เห็นสีหน้าอิ่มเอมของนายท่านแล้ว พวกเขาก็อดคาดเดาไม่ได้ หรือว่านายท่านกำราบภูตหมอได้แล้วจริงๆ?
พวกเขาไปกินข้าวที่ด้านหน้า ระหว่างนั้น ซั่งกวนหวั่นหรงเห็นมือเธอสั่นน้อยๆ จึงถามด้วยความเป็นห่วง ทำเอาเฟิ่งจิ่วกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อต่างทำตัวไม่ถูก
สุดท้ายก็เพียงหาข้ออ้างส่งเดชไป หลังมื้ออาหาร ทั้งสองออกไปอย่างรีบร้อน เตรียมตัวจะออกไปเดินเที่ยว
สำหรับเรื่องนี้ ซั่งกวนหวั่นหรงย่อมยินดีอยู่แล้ว โดยเฉพาะเมื่อเห็นทั้งสองรักใคร่กันเช่นนี้ นางที่เป็นมารดาก็ต้องรู้สึกปลาบปลื้มอยู่แล้ว
ครั้นออกจากประตู เดินอยู่บนถนนใหญ่ เฟิ่งจิ่วอดพ่นลมหายใจไม่ได้ พูดอย่างไม่พอใจว่า “รอได้พบท่านพ่อของข้าเมื่อใด พวกเราก็รีบจัดการเรื่องแต่งงานเถิด! หากต้องทำอย่างนี้อีก ถึงข้าจะรับไหว มือของข้าก็รับไม่ไหวหรอก”
………………………………….
ตอนที่ 1636 มือข้างนี้ขัดหูขัดตายิ่งนัก
เมื่อได้ยิน เซวียนหยวนโม่เจ๋อหัวเราะเบาๆ “ดี”
ยิ่งตกดึกโคมไฟบนถนนก็สว่างเจิดจ้า ผู้คนสัญจรไปมาคึกคักอย่างยิ่ง และเมื่อทั้งสองเดินเข้าไปอยู่ท่ามกลางฝูงชน ผู้คนรอบด้านไม่ว่าหญิงหรือชาย ล้วนหันมาจับจ้องที่ทั้งสองโดยไม่รู้ตัว
ไม่ใช่เหตุผลใด เพียงเพราะชายหญิงคู่หนึ่ง ชายหนุ่มดูเผด็จการทรงอำนาจ หญิงสาวงดงามไม่มีใครเทียม เงาร่างหนึ่งดำหนึ่งแดงเดินเคียงคู่กัน เหมาะสมกันถึงเพียงนั้น ราวกับเทวดาที่เดินลงมาจากสวรรค์ชั้นฟ้า ไม่เหมือนคนที่มีตัวตนอยู่บนโ
