ๆ
ด้วยเหตุนี้ พวกเฟิ่งจิ่วจึงเก็บของอย่างง่ายๆ แล้วเตรียมตัวออกเดินทาง เดิมทีโม่เฉินตั้งใจจะไปส่งพวกเขา แต่กลับถูกเซวียนหยวนโม่เจ๋อปฏิเสธอ้อมๆ เห็นอย่างนั้น เขายิ้มๆ กลับไม่ได้ฝืนบังคับอีก เพียงมองส่งพวกเขาจากบนยอดเขา
มองดูกลุ่มคนค่อยๆ ไกลออกไป นัยน์ตาเขาลึกล้ำ ส่วนลึกของดวงตาสะท้อนแววเป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด ใช่แล้ว เขากำลังเป็นห่วงพวกเขา แปดในสิบของเรื่องที่ท่านอาจารย์ของเขาทำนายไว้ไม่มีทางผิดแน่ เส้นทางข้างหน้าของพวกเขายากลำบากมาก ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทนรับความลำบากและบททดสอบมากมายขนาดนั้นได้หรือไม่…
………………………………….
ตอนที่ 1602 ข่าวกระจายออกไป
หลายวันต่อมา เมื่อพวกเฟิ่งจิ่วมาถึงเมืองแห่งหนึ่ง เพิ่งจะนั่งลงที่หอสุรา ก็ได้ยินคนในหอสุรากำลังถกเถียงกันเรื่องในสำนักโอสถตะวัน
“พวกเจ้าได้ยินมาแล้วหรือยัง? เจ้าสำนักโอสถตะวันตายแล้ว” ชายคนหนึ่งกระซิบเสียงเบา ขณะหยิบเมล็ดถั่วลิสงขึ้นมาเคี้ยว
ชายสองสามคนที่นั่งร่วมโต๊ะทำหน้าประหลาดใจ ถามว่า “ตายแล้ว? จริงหรือ? เรื่องเมื่อใดกัน? เหตุใดพวกข้าไม่รู้เลย?”
“ข่าวนี้เพิ่งกระจายออกมาเมื่อวาน ได้ยินว่าเจ้าสำนักโอสรถตะวันหายตัวไปในยอดเขาหลักของเขาเอง มีคนหาเขาเจอที่หน้าผาหลังเขา มีคนบอกว่าเขาพลาดท่าตกลงไปตาย บ้างก็บอกถูกคนลอบสังหาร เอาเป็นว่าพักนี้มีเรื่องเกี่ยวกับโอสถตะวันเยอะมาก”
“เช่นนั้นสำนักโอสถตะวันก็ต้องโกลาหลวุ่นวายกันใหญ่เลยน่ะสิ? เจ้าสำนักตาย เหล
