่าคนที่อยู่ข้างล่างก็คงวุ่นวายกันน่าดู ช่วงก่อนก็เพิ่งได้ยินมา ว่าพวกเขาไปหาเรื่องใครเข้า จนเจ้าเขาของพวกเขาตายไปคนหนึ่ง ปีนี้สำนักโอสถตะวันซวยทั้งปีจริงๆ!”
“มันก็น่าแปลก ได้ยินว่าเรื่องนี้ถูกเบื้องบนของสำนักโอสถตะวันปิดข่าวไว้ คล้ายตั้งใจจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับและไม่สืบสาวเอาความอะไร”
“ต้องมีเรื่องอะไรที่ปิดบังไว้แน่ๆ ไม่เช่นนั้นเจ้าสำนักตายทั้งคน เหตุใดจู่ๆ ก็บอกว่าตกเขาตาย? แต่ในเมื่อคนในสำนักเขาไม่คิดจะสืบ แสดงว่าจะต้องมีคนที่ขัดคำสั่งไม่ได้คอยห้ามอยู่แน่นอน”
“น่าเสียดายจริงๆ ได้ยินมาว่าเจ้าสำนักคนนั้นเป็นถึงนักเล่นแร่แปรธาตุระดับปราชญ์โอสถ แต่กลับตายไปอย่างนี้ คาดไม่ถึงเลยจริงๆ”
เฟิ่งจิ่วกำลังกินอาหาร ได้ยินบทสนทนาของโต๊ะข้างๆ ในใจนึกสงสัย เจ้าสำนักโอสถตะวันตกเขาตาย? เขาไม่ได้ไร้ความสามารถถึงขั้นนั้นกระมัง? เรื่องนี้ฟังอย่างไรก็ตงิดใจ อีกอย่าง ดันมาตกเขาตายเอาตอนนี้อีก?
นึกถึงตรงนี้ เธอมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่กำลังกินอาหารอย่างสบายใจอยู่ตรงหน้า แล้วถามว่า “ท่านรู้เรื่องหรือไม่?”
เห็นเขาท่าทีสงบนิ่ง เธอสังหรณ์ใจอย่างหนึ่ง เขาน่าจะรู้เรื่องอะไรบางอย่างอยู่
เซวียนหยวนโม่เจ๋อรับคำ บอกว่า “หากข้าเดาไม่ผิด เรื่องนี้น่าจะเป็นฝีมือพี่ชายเจ้า” ขณะกล่าว ก็คีบอาหารให้เธอ แล้วพยักพเยิดบอกว่า “รีบกิน”
“พี่ชายของข้า?” เธอตะลึง พี่ชายของเธอบอกว่ามีเรื่องต้องไปสะสางไม่ใช่หรือ? เหตุใด…
“อ
