หยินน้อยตระกูลใหญ่เหล่านั้นแต่งกายอย่างไร
สำหรับเขา แทนที่จะมองพวกนางแบบนั้น ยังมิสู้ตั้งใจทำงานให้มากหน่อย หาเงินให้ได้มากกว่าเดิม มิหนำซ้ำ เขายังเป็นคนงานคนหนึ่ง ถ้ามองฮูหยินตระกูลใหญ่มากไปก็จะถูกคนด่าเอาได้
คิดว่าบ่าวรับใช้กับคนเฝ้ายามในบ้านตระกูลใหญ่เหล่านั้นมีไว้ประดับเฉย ๆ หรือไร?
“เมื่อก่อนเวลาน้องสาวเจ้ากลับมามีครั้งไหนไม่สวมเสื้อผ้ากับเครื่องประดับชุดใหม่ แต่งองค์ทรงเครื่องงดงาม เหมือนกลัวว่าพวกเราไม่รู้ว่านางแต่งเข้าตระกูลใหญ่บ้าง? แล้วดูตอนนี้สิ…มีแต่เจ้าทึ่มอย่างเจ้านั่นแหละที่มองไม่ออกว่าตอนนี้น้องเจ้ามีชีวิตอยู่ในเรือนตระกูลซ่งอย่างยากลำบาก”
“ถ้าเป็นแบบนั้น ท่านแม่จะดูแลเสี่ยวเฉียวมากหน่อยก็ไม่แปลก…”
“ข้าไม่ได้บอกว่าแม่เจ้าไม่อาจดูแล จะพูดอย่างไรนั่นก็เป็นน้องสาวของเจ้า ลูกสาวแท้ ๆ ของแม่เจ้า พวกเจ้าจะดูแลคนในครอบครัวตัวเองก็ไม่มีปัญหา แต่ว่านะต้าซาน นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าแม่เจ้าจะสามารถเอาของในบ้านไปประเคนให้จนเกลี้ยงหรอกใช่ไหม?”
วาจาประโยคนั้นทำให้เฉินต้าซานพูดอะไรไม่ออก
สรุปได้ว่าคืนนั้นสะใภ้ใหญ่เฉินได้ระบายออกมาอย่างเต็มที่ สงสารก็แต่เฉินต้าซานที่นอนไม่หลับเลยตลอดคืน
เขานอนพลิกตัวกลับไปมา
เมื่อก่อนเขาไม่เคยคิดเลยว่า เงินที่เขาหากลับมาเหล่านั้นมอบให้คนที่เขาคิดว่าน่าจะเก็บรักษาได้ดีที่สุด ซึ่งก็คือมารดาของเขา สุดท้ายจะกลายเป็นตัวเลือกที่ไม่ปลอดภัยที่สุดไปเสียได้
ว
