้
“เรื่องเป็นอย่างไรข้าไม่อยากรู้แล้ว พี่ใหญ่ ข้าไปแล้ว ท่านไตร่ตรองให้ดีก็แล้วกัน!” เขาส่ายหน้า สาวเท้าเดินออกไป
เจ้าเมืองต้วนทำท่าจะพูด แต่สุดท้ายก็พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว ได้แต่ยืนกำจดหมายฉบับนั้น และเม้มปากแน่น
นางที่เป็นใบ้หูหนวก นางที่ไร้กำลังปกป้องตนเองก็ยังกล้าหนีออกจากบ้านงั้นหรือ? ผู้ไม่รู้ย่อมไม่กลัวจริงๆ
ยามหัวค่ำ ท้องฟ้าเริ่มมืด รถม้าคันหนึ่งค่อยๆ จอดข้างภูเขา คนขับรถม้าเป็นชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบปี หน้าตาดูซื่อสัตย์จริงใจ เวลานี้ เขาตะโกนบอกคนข้างใน “แม่นาง ฟ้ามืดแล้ว อย่างไรคืนนี้พักที่นี่ก่อนดีหรือไม่? พรุ่งนี้ค่อยเดินทางต่อ?”
ต้วนอิ๋งอิ๋งที่อยู่ในรถม้าเปิดม่านหน้าต่างมองข้างนอก มืดสลัวไปทั่วทิศ นั่นทำให้นางหวาดกลัวเล็กน้อย
………………………………….
ตอนที่ 1592 ฆ่าคนครั้งแรก
“แม่นาง นั่งรถม้ามาทั้งวันแล้ว ลงมาเดินยืดเส้นยืดสายหน่อยเถิด!” คนขับรถเสนอ
“อืม”
นางรับคำ แล้วลงจากรถม้า โตขนาดนี้แล้วเพิ่งจะออกจากบ้านมาไกลขนาดนี้ด้วยตัวคนเดียวเป็นครั้งแรก ในใจมักรู้สึกร้อนรนเป็นธรรมดา กอปรกับตลอดทางนางอ่านหนังสือเกี่ยวกับจุดลมปราณที่เฟิ่งจิ่วทิ้งไว้ให้นาง ใช้สมาธิไม่น้อย เวลานี้จึงรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย
พอลงจากรถม้า แล้วเดินเล่นบนถนนบนภูเขา สูดอากาศธรรมชาติอันสดชื่น อารมณ์และสภาพจิตใจจึงดีขึ้นมาบ้าง เดินเล่นพักหนึ่งนางก็กลับมาที่รถม้า เห็นคนขับรถม้าเก็บฟืนมาก่อไฟ นางเดินไปนั่งลงที่ด
