้านหนึ่ง
“ให้ นี่คืออาหารแห้งที่ข้าพกมา” นางหยิบอาหารแห้งสองชิ้นออกจากถุงฟ้าดิน แล้วยื่นชิ้นหนึ่งให้คนขับรถม้า
คนขับรถม้ามองแวบหนึ่ง สายตาไหวระริก ยิ้มแล้วรับไป “ขอบคุณแม่นางมาก”
ทั้งสองนั่งล้อมกองไฟ คนขับรถม้าพยายามหาเรื่องคุยกับต้วนอิ๋งอิ๋ง รู้คร่าวๆ เพียงว่านางออกจากบ้านมาตามลำพัง เพื่อไปตามหาพี่ชายคนโตของนาง
จวบจนค่ำมืด ต้วนอิ๋งอิ๋งกลับไปพักผ่อนในรถม้า คนขับรถพักผ่อนอยู่ข้างกองไฟ
ทว่ากลางดึกสงัด ขณะที่นางกำลังหลับสนิท กลับรู้สึกว่ามีมือคู่หนึ่งลูบคลำร่างกายนางอยู่ นางตกใจรีบลุกขึ้น “จะ… เจ้าจะทำอะไร!”
“ฮ่าๆ แม่นาง เจ้าไม่ต้องกลัว ข้ากลัวว่าเจ้าจะหนาว เลยมาดูหน่อย” ใบหน้าจริงใจและซื่อสัตย์ของคนขับรถพลันเปลี่ยนไป เวลานี้เขาจ้องมองดวงหน้างามโดดเด่น และรูปร่างสะโอดสะองของต้วนอิ๋งอิ๋งด้วยสีหน้าหื่นกาม
นอกป่าชานเมืองอันรกร้าง ซ้ำยังเป็นสตรีตัวคนเดียว แล้วยังเป็นสตรีที่งดงามโดดเด่นไร้วรยุทธ์ อยู่กับชายแปลกหน้าเพียงลำพัง ไม่เกิดเรื่องก็แปลกแล้ว
“เจ้าออกไปนะ! ออกไป! อย่ามาแตะต้องตัวข้า!”
นางตะโกนด้วยความแตกตื่นลนลาน ดิ้นรนขัดขืน ใช้เท้าถีบคนคนนั้น นางไม่นึกว่าคนข้างนอกจะมีจิตใจชั่วร้ายเช่นนี้ ยิ่งไม่นึกว่าคนขับรถที่ดูจริงใจจะเกิดความคิดชั่วๆ อย่างนี้กับนางด้วย
“หึๆ แม่นาง เจ้าเพิ่งออกจากบ้านครั้งแรกจึงยังไม่รู้ ข้างนอกนี้ ไม่ใช่ว่าจะเป็นคนดีกันทุกคน เจ้าไม่มีพลังแต่กลับมีหน้าตางดงาม หนำ
