“ได้ เจ้าเมืองต้วนรีบไปเถิด!” กวนสีหลิ่นกล่าว ใครนำทางก็เหมือนกัน แค่ได้เจอเสี่ยวจิ่วก็พอแล้ว
ด้วยเหตุนี้ พ่อบ้านจึงเป็นคนนำทางกวนสีหลิ่นไปที่ลานบ้าน ยามมาถึงลานบ้าน พ่อบ้านกำลังจะอ้าปาก ก็ได้ยินกวนสีหลิ่นบอกว่า “เป็นที่นี่หรือ เข้าใจแล้ว! ข้าเข้าไปเองก็ได้ เจ้ากลับไปเถิด!”
พ่อบ้านชะงัก รีบเอ่ยปาก “คุณชายกวน ข้างในมีค่ายกล อย่างไร…” ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกตัดบทแล้ว
“ค่ายกลหรือ ไม่เป็นไร ข้าอยากลองวิชาอยู่พอดี เจ้าไปทำงานเถิด! อย่ามารบกวนเราสองพี่น้องรำลึกความหลังดีกว่า” กวนสีหลิ่นโบกมือ แล้วก้าวเข้าไป
เห็นอย่างนั้น พ่อบ้านถอนหายใจด้วยความเอือมระอา ทำได้เพียงกลับไปก่อน
………………………………….
ตอนที่ 1556 ตกใจจนหมดสติ
ขึ้นเหนือล่องใต้ไปฝึกวิชากับคนของตลาดมืดมานานขนาดนี้ ของจำพวกค่ายกล เขาก็เคยศึกษามาบ้าง เขาไม่คิดว่าตนเองจะพ่ายแพ้ให้แก่ความยากของค่ายกลอยู่แล้ว
สุดท้ายจึงเดินเข้ามา อีกอย่างเขาคิดว่า นี่น่าจะเป็นค่ายกลที่เฟิ่งจิ่วสร้างขึ้นมา ไม่ได้คิดว่าเป็นค่ายกลของตระกูลต้วน หลังจากเข้ามาในค่ายกล ถึงจะเดินวนไปวนมาอยู่หลายรอบ สุดท้ายก็เข้าไปได้สำเร็จ
ครั้นเดินเข้ามาข้างใน ก็เห็นสวนดอกไม้เล็กๆ แห่งหนึ่งที่อยู่ตรงนั้น หญิงสาวร่างกายบอบบางในชุดกระโปรงสีเรียบกำลังหันหลังให้ เขารดน้ำดอกไม้อยู่ เขานึกว่าเป็นหญิงรับใช้ในเรือนที่ดูแลเฟิ่งจิ่ว จึงตะโกนเรียก
“นี่ แม่นางน้อยที่อยู่ตรงนั้น มาทางนี้หน่อย”
นึกไ
