ุกซอกทุกมุม ก็ยังหาไม่เจอว่าเฟิ่งจิ่วอยู่ที่ใด พวกเขานึกว่าหนุ่มชุดแดงจากไปแล้ว จึงรีบไปรายงานเจ้าเมือง
เจ้าเมืองต้วนที่เพิ่งกลับมาถึงจวน หลังจากวิ่งตะลอนไปทั่วทิศทั้งวัน ครั้นได้ยินว่าเด็กหนุ่มชุดแดงหายตัวไปแล้ว ก็อดตกตะลึงไม่ได้ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ถามว่า “ม้าของเขาไม่อยู่แล้วหรือ? เห็นเขาออกจากจวนไปแล้วใช่หรือไม่”
“ไม่เห็นนะขอรับ ม้ายังอยู่ในคอกม้าข้างหลังอยู่เลย อีกอย่างข้าถามคนเฝ้าประตูแล้ว ก็ไม่เห็นเขาออกจากประตูใหญ่เลย แต่หาทั่วจวนแล้วก็ยังหาเขาไม่เจอ” พ่อบ้านรายงานด้วยความร้อนใจ ใบหน้ามีแต่ความกังวล ไม่นึกว่าคนตัวใหญ่ขนาดนี้ บทจะหายก็หายไปเสียดื้อๆ
………………………………….
ตอนที่ 1552 ต้วนอิ๋งอิ๋ง
เจ้าเมืองขมวดคิ้ว ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วบอกว่า “น่าจะยังอยู่ในจวน พวกเจ้ายังไม่ได้ตามหาที่ใดอีก ลองไปตามหาดูหน่อย”
“เหลือแต่สวนจันทร์พเพ็ญของคุณหนูใหญ่ที่เดียวแล้ว เพียงแต่ นอกสวนของคุณหนูใหญ่มีค่ายกลอยู่ คุณชายท่านนั้นคงเข้าไปไม่ได้กระมัง” พ่อบ้านคาดเดา แต่กลับเห็นเจ้าเมืองตวัดตามองเขาด้วยใบหน้าตึงเครียด
“น่าจะอะไรกัน เจ้าเห็นเขาเป็นคนธรรมดาหรือ คนธรรมดาจะมีเหรียญตราปราชญ์โอสถถึงสองเหรียญได้หรือ”
สิ้นเสียงตะคอก เขาสาวเท้าก้าวใหญ่ๆ เข้าไปข้างใน พลางกำชับว่า “ไม่ต้องให้คนในจวนตามหาแล้ว น่าจะอยู่กับอิ๋งอิ๋ง ข้าจะไปดูเอง”
เห็นอย่างนั้น พ่อบ้านรีบไปกำชับคนในจวนว่าให้หยุดตามหาได้แล้ว จากนั้นก็มุ