ต์นี้ ข้าวางไว้ในถ้ำน้ำแข็ง ท่านว่าอย่างนี้ดีหรือไม่ เมื่อถึงเวลารักษาให้เชิญท่านผู้อาวุโสมาที่นี่ ท่านวางใจ ข้าจะกำชับไม่ให้ผู้ใดไปรบกวนระหว่างการรักษาท่านผู้อาวุโสแน่นอน”
“เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นเรื่องนี้รบกวนสหายเมิ่งแล้ว ข้ายังต้องรีบไปตามหาของอีกสองสิ่ง ต้องขอตัวก่อน” ขณะกล่าว ผู้นำตระกูลเมิ่งลุกขึ้นประสานมืออำลา
“ข้าจะไปส่งท่าน” เขาออกไปส่งเจ้าเมืองต้วนด้วยตนเอง ครั้นเขาจากไป จึงใช้ความคิดเพียงลำพัง
อาการป่วยของบิดาเจ้าเมืองมีคนเคยไปตรวจมาไม่น้อยแล้ว ล้วนบอกว่าหมดหนทาง ยามนี้ คนผู้นี้กลับตรวจเจอ แล้วยังรักษาได้อีก ดูท่าจะมีความสามารถจริงๆ
ก็จริง หากไม่มีความสามารถ จะมีเหรียญตราระดับปราชญ์โอสถถึงสองเหรียญได้อย่างไรกัน
วันนี้ทั้งวัน เจ้าเมืองเดินทางไปทั่ว หวังว่าจะสามารถหาสิ่งของที่จำเป็นต้องใช้ทั้งหมดครบภายในสามวัน ขณะเดียวกันในจวนเจ้าเมือง เฟิ่งจิ่วที่ตกเป็นประเด็นที่ชาวบ้านอยากรู้อยากเห็น กลับเดินทอดน่องในจวนทั้งวัน กระทั่งเดินมาถึงสวนดอกไม้ที่อยู่ในลานบ้านแห่งหนึ่ง
ได้ยินมาว่า ดอกหลิงหลงเจ็ดสีถูกปลูกไว้ในสวนแห่งนี้ ทว่ายามเธอเดินเข้าใกล้ลานบ้านแห่งนั้น กลับเห็นว่ามีค่ายกลอยู่ จึงฉงนเล็กน้อย เธอคลำทางค่ายกลแล้วเดินเข้าไป
หลังเดินวนไปวนมา ผ่านค่ายกลมาจนถึงข้างใน พอมาถึงข้างใน สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาคือสวนดอกไม้ที่เต็มไปด้วยดอกไม้วิญญาณหลากหลายชนิด รอบๆ ใช้รั้วไม้กั้นเอาไว้ ดอกไม้ท
