ท่านเจ้าเมืองอาวุโสนี่ก็เชิญหมอและนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีชื่อเสียงหลายคนมาดูอาการแล้วแต่ก็ยังรักษาไม่หาย หากมีใครรักษาหาย ชื่อเสียงจะต้องเลื่องลือระบือไกลแน่ๆ โอกาสเช่นนี้ ใครเล่าจะไม่อยากลองสักครั้ง?”
สายตาของเฟิ่งจิ่วเลื่อนลงข้างล่าง สะดุดอยู่ที่เหรียญตราตรงหน้าอกของเขา จากนั้นก็เลื่อนสายตาออกไปเงียบๆ “คนมากมายขนาดนี้ คงไม่ใช่ว่าใครก็จะได้พบท่านเจ้าเมืองอาวุโสกระมัง?”
“แน่นอนอยู่แล้ว ท่านเจ้าเมืองอาวุโสร่างกายไม่แข็งแรง ย่อมเจอคนมากไม่ได้ แต่ละวันเข้าไปได้เพียงสิบคนเท่านั้น หนำซ้ำสิบคนนี้จะต้องผ่านการทดสอบและคัดเลือกแล้วด้วย”
“พูดมาถึงตรงนี้ คนคนนั้นเหลือบมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง เห็นเด็กหนุ่มตรงหน้าสวมชุดสีแดงโดดเด่น ตรงหน้าอกไม่มีเหรียญตราห้อยไว้ ก็หัวเราะหยัน “เจ้าเป็นเพียงเด็กน้อย เหตุใดจึงมาผสมโรงอยู่ตรงนี้ด้วยเล่า?”
………………………………….
ตอนที่ 1544 เพื่อชื่อเสียงและผลประโยชน์
ได้ยินมาถึงตรงนี้ เฟิ่งจิ่วกระตุกมุมปาก ยิ้มๆ “ว่างไม่มีอะไรทำเลยมาเดินเล่น เห็นที่นี่มีคนเยอะจึงอยากรู้อยากเห็นก็เท่านั้น!”
“ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เด็กน้อยอย่างพวกเจ้าควรมา จะไปเล่นที่ไหนก็ไป รีบไปเสีย!” เขาโบกมือไล่
“ข้าจะยี่สิบแล้ว ไม่เด็กแล้วเสียหน่อย” เธอยิ้มตอบ ถูกเรียกว่าเด็กน้อยไม่หยุด ฟังแล้วรู้สึกแปลกอย่างไรชอบกล!
“ฮ่าๆๆ ยี่สิบหรือ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าอายุเท่าไร?” ชายอายุประมาณสามสิบปีเชิดคางแล้วถาม
เฟิ่งจิ
