าง ถึงสำนักโอสถตะวันจะไม่ทำอะไรเฟิ่งจิ่ว แต่เจ้าสำนักสูญเสียเพราะเฟิ่งจิ่วไปมากมายขนาดนี้ เกรงว่าจะไม่ยอมจบง่ายๆ เขาคิดว่าอย่างไรก็ควรเตือนนางเรื่องนี้
ได้ยินอย่างนั้น ลั่วเหิงถอนหายใจ ตบหน้าอกตัวเอง “ตกใจหมดเลย ที่แท้ก็อย่างนี้เองหรือขอรับ!” เขามองท่านอาจารย์ที่นั่งพิงหัวเตียง แล้วบอกว่า “ท่านอาจารย์ หากแค่ตามหาเฟิ่งจิ่วไม่ต้องจับตัวนางกลับมา เรื่องนี้ข้าย่อมทำได้อยู่แล้ว แต่ ข้าอยากขอให้ศิษย์พี่เฉินเต้าไปกับข้าด้วย”
“เฉินเต้าหรือ ขาของเขา…” ต้วนมู่ไป๋ขมวดคิ้ว
“ท่านอาจารย์ยังไม่ทราบ ขาของศิษย์พี่เฉินหายนานแล้วขอรับ อีกทั้งยังเป็นเฟิ่งจิ่วที่รักษาเขาหายด้วย เฟิ่งจิ่วมีบุญคุญกับเขามากเลยล่ะขอรับ”
………………………………….
ตอนที่ 1538 เคลื่อนไหวลับๆ
ได้ยินอย่างนั้น ต้วนมู่ไป๋สายตาไหวระริก เฟิ่งจิ่วรักษาขาของเฉินเต้าจนหายหรือ เขารู้มาว่าหมอและนักเล่นแร่แปรธาตุในสำนัก ล้วนไปดูอาการที่ขาของเฉินเต้ามาแล้ว และบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า เขาจะไม่มีวันลุกยืนได้อีกตลอดชีวิต นึกไม่ถึง…
“ในเมื่อเป็นอย่างนี้ เช่นนั้นเจ้าให้เฉินเต้ามาหาข้าก่อน ข้าจะพูดกับเขา”
“ขอรับ ข้าจะไปเรียกเขาเดี๋ยวนี้” เขาตอบ คารวะหนึ่งครั้งแล้วรีบเดินออกไป เขาไม่ได้กลับบ้านนานแล้ว บางที อาจฉวยโอกาสนี้กลับไปเยี่ยมคนที่บ้านได้ด้วย
ไม่นาน เฉินเต้าก็ถูกลั่วเหิงพามาที่ถ้ำของต้วนมู่ไป๋ หลังจากคารวะ ก็ถามตรงๆ “อาจารย์อาต้วนต้องการให้ข้าลงเขาไป
