องมีคนครอบครองไว้แน่”
“อืม ข้าจะช่วยนางกำจัดพิษบางส่วนก่อน ส่วนพิษที่อยู่ในกระดูก คงต้องรอยาทิพย์ให้ครบก่อน”
สองวันหลังจากนั้น เฟิ่งจิ่วให้ท่านแม่ของเธอกินยาขับพิษบางส่วนก่อน เธอเลือกใช้วิธีระบายพิษออกทางรูขุมขนบนร่างกาย ด้วยเหตุนี้ เมื่อของเหลวสีดำไหลซึมออกมาจากตัวนาง อาการของนางก็ค่อยๆ ดีขึ้น
หลังจากหมดสติมาหลายวัน ในที่สุดซั่งกวนหวั่นหรงก็ฟื้น ตอนที่ลืมตาขึ้นมา แล้วเห็นเงาร่างที่นั่งอยู่ข้างเตียง ก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปกุมมือเธอ แล้วถามด้วยความร้อนใจ
“เสี่ยวจิ่ว เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วยิ้มเล็กน้อย ดวงตาหยีเล็ก มองซั่งกวนหวั่นหรงแล้วยิ้มกว้าง ตอบว่า “ท่านแม่ ท่านวางใจ ข้าไม่เป็นไร ข้าฟื้นตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว”
………………………………….
ตอนที่ 1524 สายตาข้าใช้ได้หรือไม่
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” หัวใจที่ตึงเกร็งของนางพลันผ่อนคลายลง ยามนี้ถึงเพิ่งมองเห็นว่าใบหน้าของเธองามละเอียดและโดดเด่นกว่าตอนอยู่ในสำนักเสียอีก อีกทั้งยังใส่ชุดสีแดงทั้งตัว สะดุดตายิ่งนัก เห็นอย่างนั้นก็อดยิ้มไม่ได้ “ใส่อย่างนี้งามยิ่งนัก”
ได้ยินอย่างนั้น เธอยิ้มกว้างแล้วตอบว่า “เหมือนท่านแม่อย่างไรเล่า! ก็ต้องงามอยู่แล้ว”
“เด็กคนนี้” ซั่งกวนได้ยินก็ส่ายหน้ายิ้มๆ นี่พลอยชมนางไปด้วยแล้ว คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ นางตั้งสติ แล้วถาม “เสี่ยวจิ่ว ตอนที่ออกมาแม่เหมือนเห็นคนใส่ชุดดำคนหนึ่ง คนผู้นั้นเป็นคนของเ
