อยไปกว่าบรรดาศิษย์พี่ของนางเลย เชื่อว่าหากได้ออกไปฝึกฝนข้างนอก กลับมาจะต้องพัฒนาไปอีกขั้นแน่ๆ”
“โชคดีที่พวกเรามาได้ทันเวลา! ไม่เช่นนั้นคงไม่ได้เจอศิษย์น้องซั่งกวนแล้ว”
“ใช่แล้วๆ”
ทุกคนพูดคุยเคล้าเสียงหัวเราะ ผ่านไปไม่นาน ก็เห็นกลุ่มคนเดินเข้ามาโดยมีต้วนมู่ไป๋นำหน้า
“คารวะท่านอาจารย์” พวกเขาคารวะพร้อมกัน แล้วหันไปประสานมือให้กลุ่มคนที่ยืนอยู่ด้านข้าง “ศิษย์พี่ ศิษย์น้องทุกท่าน ไม่พบกันนาน สบายดีหรือไม่”
“ฮ่าๆๆ ศิษย์น้องต้วน พวกเราไม่ได้เจอกันนานแล้ว หากครั้งนี้ท่านอาจารย์ของเราไม่สั่งให้พวกเราเอาของขวัญแสดงความยินดีมามอบให้ เกรงว่าจะพบหน้าพวกเจ้าสักครั้งก็ยังเป็นเรื่องยาก”
“ศิษย์พี่หลี่ยุ่งอยู่กับการหลอมยา ย่อมต้องมีโอกาสออกมาข้างนอกน้อยอยู่แล้ว” ต้วนมู่ไป๋ยิ้มตอบ แล้วบอกว่า “ถ้าอย่างไร พวกเราหาเวลานั่งดื่มสุราพูดคุยกันสักครั้งเป็นอย่างไรขอรับ?”
………………………………….
ตอนที่ 1480 เจ้าคิดว่าอย่างไร
“ย่อมต้องทำเช่นนั้นอยู่แล้ว” พวกเขาหัวเราะเสียงดัง พลางนัดหมายเวลากันเรียบร้อย
“ผู้นี้ต้องเป็นศิษย์น้องซั่งกวนแน่ๆ ได้ยินชื่อเสียงมิสู้พบหน้าจริงๆ” นักเล่นแร่แปรธาตุคนหนึ่งมองซั่งกวนหวั่นหรงที่มีใบหน้างดงาม แต่งกายสีขาวทั้งตัวแล้วกล่าวขึ้น ยามมองนาง ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ไม่ว่าใคร เมื่อเห็นสิ่งสวยงามดวงตาก็ล้วนเป็นประกาย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนสวยเลย ใบหน้าที่งามโดดเด่นของซั่งกวนหวั่นหรงไ
