ชะงักเล็กน้อย แล้วเดินตามหลังเขาไป กระทั่งมาถึงป่าด้านหลังยอดเขาชั้นที่เจ็ด ต้วนมู่ไป๋ที่อยู่ข้างหน้าจึงค่อยหยุดเดินแล้วหันกลับมาจ้องเธอ
เห็นอย่างนั้น เธอจึงคารวะก่อน “คารวะอาจารย์อาต้วน อาจารย์อาต้วนเรียกศิษย์มา มีเรื่องใดจะกำชับหรือขอรับ?”
“เฟิ่งจิ่ว เจ้าเป็นใครกันแน่?” ต้วนมู่ไป๋ถามเสียงเข้ม
ได้ยินอย่างนั้น เฟิ่งจิ่วชะงักไปเล็กน้อย ทำหน้าไม่เข้าใจ “ข้าก็คือเฟิ่งจิ่วอย่างไรเล่าขอรับ อาจารย์อาต้วนก็รู้นานแล้วไม่ใช่หรือขอรับ?”
ต้วนมู่ไป๋จ้องเฟิ่งจิ่วด้วยสายตาคมปลาบ “ข้ารู้ว่าเจ้าคือเฟิ่งจิ่ว แต่สิ่งที่ข้าอยากรู้ก็คือ เจ้าเข้ามาในสำนักโอสถตะวันเพื่อจุดประสงค์ใดกันแน่? เจ้าคิดจะเข้ามาทำอะไรในยอดเขาซานหยางแห่งนี้? อีกอย่าง เหตุใดเจ้าต้องตีสนิทกับซั่งกวนหวั่นหรง? ระหว่างเจ้ากับนางเกิดอะไรขึ้นในดินแดนลับกันแน่?”
………………………………….
ตอนที่ 1476 หวั่นหรงทะลวงขั้น
“อาจารย์อาต้วน ข้าเข้ามาในสำนักตะวันโอสถก็ย่อมต้องเป็นเพราะอยากฝึกฝนทักษะอยู่แล้วสิขอรับ! เพียงแต่ไม่นึกว่าตนเองจะได้เป็นเพียงศิษย์ชั้นล่างเท่านั้น แต่อย่างไรศิษย์ชั้นล่างก็ถือว่าเป็นศิษย์ในสำนักอยู่ดี อีกอย่าง ข้าไม่ได้ตีสนิทอาจารย์อาซั่งกวนนะขอรับ ข้าเพียงได้พูดคุยกับนางเวลามาส่งยาทิพย์ให้นาง แล้วก็ได้พบนางในดินแดนลับจึงติดตามอยู่ข้างกายนางเท่านั้น
หากจะบอกว่ามีอะไร เช่นนั้นก็คงเป็นเพราะอาจารย์อาซั่งกวนเห็นข้ายังเด็ก จึงดูแลข้ามากหน
