าเป็นเพียงผู้น้อยพูดแทรกอะไรกัน? หลบไปไกลๆ” ในใจลอบนึกว่าศิษย์ชั้นล่างคนนี้ช่างไม่รู้จักกาลเทศะเสียเลย
เขาละสายตาไม่ชอบใจกลับมาจากเฟิ่งจิ่ว แล้วหันมาจับจ้องซั่งกวนหวั่นหรง “ไม่รู้เพราะอะไร ในดินแดนลับแห่งนี้มีคลื่นฝูงสัตว์ร้ายก่อตัวขึ้น โชคดีที่ตอนนี้สงบลงแล้ว ยามนี้เห็นศิษย์น้องไม่เป็นไร ข้าก็วางใจแล้ว”
“ทำให้ศิษย์พี่ต้องเป็นห่วงเสียแล้ว” ซั่งกวนหวั่นหรงตอบ นางหันไปมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง แล้วยิ้มให้เธอ
เห็นภาพนั้น ต้วนมู่ไป๋ตะลึงเล็กน้อย รู้สึกว่าระหว่างศิษย์น้องกับศิษย์ชั้นล่างคนนั้น เหมือนจะมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไป? คล้ายกับว่าสนิทสนมกันมากขึ้น อีกทั้งยามนางมองศิษย์ชั้นล่างที่ชื่อเฟิ่งจิ่วนั่น คล้ายว่า…
………………………………….
ตอนที่ 1456 ไม่อยู่บนยอดเขา แล้วอยู่ที่ใด
“ศิษย์พี่ใหญ่ เรื่องของท่านเรียบร้อยดีแล้วหรือ?” ซั่งกวนหวั่นหรงมองต้วนมู่ไป๋แล้วถาม
“อืม เรียบร้อยแล้ว เพราะคลื่นฝูงสัตว์ร้าย มีหลายคนต่างมุ่งหน้าออกไปรวมตัวกันที่รอบนอกแล้ว ข้าเห็นว่าเจ้าไม่อยู่ จึงเข้ามาดูหน่อย!” ขณะอธิบาย ก็เหลือบมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง แล้วกล่าวต่อว่า “ในเมื่อไม่เป็นไร เช่นนั้นพวกเจ้าก็ตามข้าออกไปรอบนอกพร้อมกันเถิด!”
“เจ้าค่ะ พวกข้าเองก็กำลังจะออกไปเช่นกัน” ซั่งกวนหวั่นหรงบอก หันไปพยักพเยิดให้เฟิ่งจิ่ว แล้วทั้งสองก็สาวเท้าเดินไปข้างหน้าพร้อมกัน
ส่วนต้วนมู่ไป๋ที่เดินตามหลังเห็นภาพนั้น ก็อดรู้สึกแปลกใจไม่ได้
เ
