หตุใดศิษย์น้องถึงได้ปฏิบัติกับศิษย์ชั้นล่างคนนี้เป็นพิเศษ? การกระทำที่สนิทชิดเชื้อนั่น แล้วยังมีท่าทีที่เปลี่ยนไปนั่นอีก เหมือนกับว่าระหว่างทั้งสองเกิดเรื่องอะไรบางอย่างขึ้น?
นึกถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาดูแปลกขึ้นมา แต่ก็ข่มความสงสัยไว้ในใจแล้วมุ่งหน้าออกไปพร้อมกัน
ทว่า สองวันต่อมา เมื่อถึงเวลาเคลื่อนย้าย แม้พวกเขายังไม่ทันไปถึงรอบนอก หลุมอากาศก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ดูดพวกเขาเข้าไปทีละคน
บรรดานักเล่นแร่แปรธาตุที่อยู่ในแต่ละที่ของดินแดนลับ ขอเพียงยังมีชีวิตอยู่ ล้วนถูกเคลื่อนย้ายออกไปทุกคน ส่วนคนที่ตายไปแล้ว กลับถูกฝังไว้ในดินแดนลับไปตลอดกาล…
เมื่อเฟิ่งจิ่วกับซั่งกวนหวั่นหรงและต้วนมู่ไป๋ถูกเคลื่อนย้ายออกมา พวกเขาปรากฏตัวที่ตีนเขาของยอดเขาซานหยาง
“ข้าจะไปพบท่านอาจารย์ พวกท่านกลับไปก่อนเถิด!” นางหันไปบอกเฟิ่งจิ่วกับต้วนมู่ไป๋
เฟิ่งจิ่วได้ยินก็ได้แต่เงียบงัน เธอไม่มีสิทธิ์ขึ้นไปบนยอดเขาชั้นเก้า ด้วยเหตุนี้จึงไม่พูดอะไร ทำได้เพียงมองนาง
ต้วนมู่ไป๋ได้ยินก็ชะงักงัน แล้วบอกว่า “ข้าก็จะไปพบท่านอาจารย์ด้วย ข้าไปพร้อมเจ้าก็แล้วกัน!”
เห็นเช่นนั้น ซั่งกวนหวั่นหรงพยักหน้า “ก็ดีเจ้าค่ะ” พูดจบ ก็หันไปมองเฟิ่งจิ่ว “เจ้ากลับไปพักผ่อนก่อนเถิด!”
“ขอรับ” เฟิ่งจิ่วรับคำ มองดูทั้งสองหมุนตัวจากไป นัยน์ตาไหวระริก
ขณะเดินขึ้นเขา ต้วนมู่ไป๋อดถามไม่ได้ “ศิษย์น้อง ดูเหมือนเฟิ่งจิ่วคนนี้จะเข้าตาเจ้ามาก? ข้าเห็นเจ้าเ
