บทที่ 753 การศึกษานั้นไม่แบ่งชนชั้น
ครานั้นแม้นายอำเภอจะนั่งอยู่ด้านบนสุด ก็ยังมีเจ้าหน้าที่ยืนองอาจสง่าผ่าเผยขนาบข้างทั้งสองฝั่ง และพี่สามยังยืนอยู่ตรงนั้นด้วย
เมื่อมีพี่สามยืนอยู่ตรงนี้ด้วย นั่นหมายความว่าเขาไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวอะไรทั้งสิ้น
ทว่าในตอนนี้ไม่มีผู้ใดสามารถ ‘ช่วยเหลือ’ เขาได้
เมื่อไม่อาจต้านทานแรงกดดันได้ จึงทำได้เพียงตอบด้วยความสัตย์ “ศิษย์โชคดีสอบได้มา…”
แม้เสียงจะแผ่วเบานัก แต่มันก็เพียงพอให้ชายชราได้ยิน
“อะไร?” อาจารย์ผู้เฒ่าเอ่ยขึ้น “กล่าวให้ดังกว่านี้!”
จูชีถึงขั้นหลบสายตา ก่อนจะกล่าวตอบอีกครั้ง “ท่านแม่ของข้าไม่ได้คาดหวังให้ข้าเป็นซิ่วไฉ นางเพียงคาดหวังให้ข้าอ่านออกและเขียนได้เท่านั้น จากนั้นจึงกลับไปที่หมู่บ้านแล้วเปิดสำนักศึกษาเล็ก ๆ เพื่อให้ข้าไม่เป็นภาระต่อพี่น้อง สุดท้ายเพียงเพื่อให้ข้าสามารถเลี้ยงดูตนเองได้…”
อาจารย์ผู้เฒ่าไม่คิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะ ‘ไม่มักใหญ่ใฝ่สูง’
เขาเพียงแค่ต้องการหลอกถามอีกฝ่ายเท่านั้น คนผู้นี้แม้แต่คำเช่นนี้ก็ยังกล้ากล่าวออกมา
เวลานี้ความประหลาดใจฉายชัดบนใบหน้า เขาจึงหันมองเย่อวี๋หรานและจูซานที่ยืนอยู่ด้านหลังของจูชี
ในฐานะผู้อาวุโส เขาตระหนักได้ถึงความสัมพันธ์ของทั้งสามคนได้ทันที อย่างไรเสียหนึ่งประการที่เขาไม่เข้าใจก็คือเมื่อจูชีกระทำเรื่องเช่นนี้ ครอบครัวที่อยู่เบื้องหลังควรจะหยุดยั้งเขา แต่อีกฝ่ายกลับเพิกเฉยและปล่อยให้ทุกอย่างเ
