ว่ารอบด้านเงียบกริบ ไม่มีเสียงใดเลยแม้แต่น้อย
“ไม่เห็นมีอะไรเลย!” ลั่วเหิงว่า กวาดมองรอบๆ ด้วยความแปลกใจ นอกจากพวกเขาแล้วก็ไม่เห็นมีใครอยู่เลย
เฟิ่งจิ่วนั่งลงไปสำรวจครู่หนึ่ง แล้วบอกว่า “หญ้าตรงนี้มีรอยถูกกดทับ ซ้ำยังทอดยาวไปยังทิศทางนี้ด้วย น่าจะถูกอะไรบางอย่างลากไปตรงนั้นแล้ว”
เธอชี้นิ้วไปยังทิศทางหนึ่ง จากนั้นก็ค่อยๆ เดินไปยังทิศทางนั้น พลางก้าวขาอย่างระมัดระวัง
ไม่นาน ขณะที่มองเห็นหญ้าพรายสองต้นนั้นที่ไม่รู้ว่าโผล่มาจากที่ไหน เธอกระดกคิ้ว “หญ้าพรายนี่นา”
หญ้าพรายสองต้นนี้เหมือนผีน้อยซุกซนที่ปั่นหัวคนอื่นเล่นจนหัวหมุน
………………………………….
ตอนที่ 1424 มองการณ์ไกล
คราวนี้ แม้พวกนักเล่นแร่แปรธาตุที่เดินตามหลังมาจะอยากได้หญ้าพรายอีกแค่ไหน กลับไม่กล้าเข้าใกล้ส่งเดชอีกแล้ว ถึงอย่างไรพวกเขาก็มีความเร็วระดับหล่อมแก่นพลัง แต่ความเร็วระดับนี้ก็ยังไม่อาจจับหญ้าพรายไว้ได้ ซ้ำยังสูญเสียสหายร่วมกลุ่มไปอีกหลายคน ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าคนพวกนั้นเป็นหรือตาย จิตใจยิ่งสับสนว้าวุ่น ความตื่นเต้นดีใจในตอนแรกไม่เหลือตั้งนานแล้ว
“พวกท่านไม่เด็ดแล้วหรือ? พวกมันอยู่ตรงนั้นเอง” เฟิ่งจิ่วหันไปยิ้มตาหยีให้นักเล่นแร่แปรธาตุพวกนั้น
“เด็ดไม่ได้”
พวกเขาทอดถอนใจ ในที่สุดก็รู้ซึ้งแล้วว่าเหตุใดในสำนักจึงพบเห็นหญ้าพรายได้น้อยนัก และเหตุใดราคาหญ้าพรายในตลาดประมูลจึงได้สูงนัก แค่หญ้าพรายสองต้นนี้ พวกเขาก็เกือบต้องเอาชีวิตไปทิ
