ห้เฟิ่งจิ่ว “กินเถิด! เติมท้องให้เต็มเสียหน่อย”
หญิงสาวสองคนที่อยู่ข้างหน้าเห็นเข้า ก็ขมวดคิ้วมองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง จากนั้นก็เดินมาหาเฉินเต้า “ศิษย์พี่เฉิน อย่างไรพวกข้าก็เป็นสตรีนะเจ้าคะ! เหตุใดท่านจึงเอาแต่ดูแลคนงานตัวเล็กๆ แต่กลับเอาแต่เมินเฉยพวกข้าเล่าเจ้าคะ?”
“กร๊อบ”
เฉินเต้ากัดผลไม้ เสียงกรอบๆ ดังชัดเจน เขาเหลือบมองหญิงสาวสองคนนั้น ตอบว่า “นั่นจะเหมือนกันได้อย่างไร? อย่างไรพวกเจ้าสองคนก็เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ ซ้ำยังเป็นผู้ฝึกตนระดับหล่อมแก่นพลัง แล้วพวกเจ้าก็ไม่ใช่คนของยอดเขาซานหยางเรา ถึงข้าจะชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านแค่ไหนก็คงไม่ยุ่งไปจนถึงเรื่องของพวกเจ้าหรอก!”
หยุดพูดครู่หนึ่ง เขาเหล่มองพวกนางสองคนแวบหนึ่ง “อีกอย่างนะ เจ้าเด็กนี่เป็นคนที่ข้าพาเข้ามา หากข้าไม่ดูแลเขาหน่อย เกิดเรื่องอะไรขึ้นมา พวกเจ้าใครจะคลอดออกมาชดใช้ข้า?”
………………………………….
ตอนที่ 1420 เสี่ยวหวังปา
เฟิ่งจิ่วที่ได้ยินอย่างนั้นก็อดปากกระตุกไม่ได้ พูดอะไรของเขา? ถึงเธอจะอายุน้อยที่สุดในบรรดาคนพวกนี้ แต่ก็ไม่ได้เด็กจนดูเหมือนลูกชายของพวกเขากระมัง?
ผู้หญิงสองคนนั้นได้ยินก็หน้าเปลี่ยนสี เพิ่งจะพูดไม่กี่คำก็โดนตอกกลับจนพูดไม่ออกเสียแล้ว รู้สึกอัดอั้นตันใจ ราวกับต้องกล้ำกลืนความโกรธไร้ที่ระบาย
พวกนางมองเฉินเต้าที่ท่าทางเหลาะแหละไม่จริงด้วยใบหน้าไม่น่าดู แล้วหันไปถลึงตาจ้องเฟิ่งจิ่วที่กำลังโยนผลไม้เล่น ได้แต่เงียบพูดอะไรไม่
