ังถือขวดบรรจุยาเต็มไม้เต็มมือสูดจมูกแล้วเงยหน้า มองเฟิ่งจิ่วด้วยแววตาเป็นประกาย “นี่มันกลิ่นหอมของหนูไผ่วิญญาณย่างไม่ใช่หรือ? ยังมีกลิ่นหอมของไผ่อยู่เลย เจ้าเด็กนี่ เจ้าไปแอบจับหนูไผ่วิญญาณมาหรือ?”
“ฮี่ๆ” เฟิ่งจิ่วหัวเราะเจ้าเล่ห์ “ก็ข้าเห็นว่าพรุ่งนี้พวกเราต้องเข้าไปในดินแดนลับแล้วไม่ใช่หรืออย่างไร? ข้าเลยไปจับมาอีกหนึ่งตัว ท่านดูสิ ข้าเพิ่งจะย่างเสร็จ ยังร้อนๆ อยู่เลย!”
“ไม่เลวๆ ได้ใจข้าไปเลยเต็มๆ!” เขาพยักหน้าชื่นชม พลางยกมือลูบหนวดเลขแปดของเขา แล้วบอกว่า “เจ้านั่งรอเดี๋ยว ข้าทำนี่เสร็จแล้วจะมาดื่มด้วย”
“ขอรับ”
เธอรับคำ แล้วเปิดห่อเนื้อย่างออก จากนั้นก็นั่งรอเขาที่ข้างโต๊ะ ไม่นาน ก็เห็นย่ามสัมภาระห่อหนึ่งวางอยู่ตรงหน้าเธอ
“อันนี้ให้เจ้า” เฉินเต้าวางห่อสัมภาระไว้ตรงหน้าเฟิ่งจิ่วแล้วพูดขึ้น จากนั้นก็นั่งลงข้างโต๊ะ
………………………………….
ตอนที่ 1412 ติดตาม
“ให้ข้า? อะไรหรือขอรับ?”
เธอมองหน้าเขาด้วยความฉงน เปิดออกดู ก็เห็นในห่อสัมภาระมีขวดโอสถอยู่เจ็ดแปดขวด บนขวดบ้างก็เขียนไว้ว่า โอสถห้ามเลือด โอสถล้างพิษ โอสถรวมวิญญาณ และอีกหลายอย่าง เมื่อเห็นของเหล่านี้ หัวใจเธอสั่นไหวเล็กน้อย “นี่ ให้ข้าหมดเลยหรือขอรับ?”
ของเหล่านี้หากเอาออกไปขายข้างนอก จะต้องมีค่าสูงมากแน่ๆ! เขากลับให้เธอง่ายๆ อย่างนี้?
“อืม ให้เจ้า ดินแดนลับไม่ใช่เพียงดินแดนแห่งยาทิพย์เท่านั้น เพราะมียาทิพย์ชั้นดีและยาทิพย์ที่หาข้างนอก
