มเลือกต้นไผ่ต้นใหม่อีกครั้ง
พริบตาเดียวตัดไปสามต้น ล้วนใช้วิธีเดียวกัน แทบไม่ทิ้งร่องรอยใดให้เห็น
เธอเก็บน้ำหัวใจไผ่ที่ได้มาไว้ก่อน แล้วหันมองรอบๆ เห็นเฉินเต้ากำลังมองหาอะไรไม่รู้อยู่ในป่าไผ่ จึงเดินเข้าไปหา
“ศิษย์พี่เฉิน น้ำหัวใจไผ่ข้าเก็บมาได้แล้ว พวกเราจะกลับหรือยังขอรับ?”
“หา? เสร็จแล้วหรือ?” เขาได้ยินก็หันมามองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองรอบๆ อีกครั้ง ไม่เห็นต้นไผ่ที่ถูกตัด จึงถาม “เจ้าไม่ได้ตัดต้นไผ่ด้วยซ้ำ จะเก็บน้ำหัวใจไผ่มาได้อย่างไรกัน?”
“ข้าตัดแล้วนะ! ตัดไผ่ไปตั้งสามต้น ท่านดูสิ” เธอยิ้มแล้วยื่นน้ำหัวใจไผ่ที่เก็บมาได้ให้เขาดู
เฉินเต้าเห็นน้ำหัวใจไผ่เต็มๆ ถึงสามปล้องไผ่ จึงถามด้วยความประหลาดใจ “ต้นไผ่ที่เจ้าฟันอยู่ที่ใด? เหตุใดข้าถึงไม่เห็นเลย?”
………………………………….
ตอนที่ 1406 หนูไผ่วิญญาณ
“ข้ากลัวว่าถ้าต้นไผ่ล้มลงมาจะเสียงดังจนทำให้ผู้อื่นจับได้ว่าข้ามาแอบฟันไผ่วิญญาณ จึงปลูกมันกลับไปเหมือนเดิม เพียงแต่ มันคงไม่รอดแล้ว” เธอพูดด้วยความจำใจ ต้นไผ่ต้นหนึ่งต้องโดนฟันตายเพราะจะเอาน้ำหัวใจไผ่ของมัน ช่างสิ้นเปลืองเสียจริงๆ!
ได้ยินอย่างนั้น เฉินเต้าประหลาดใจเล็กน้อย สายตาสอดส่องไปรอบๆ ก็ไม่เห็นว่ามีอะไร จึงถามว่า “ฟันไว้ตรงที่ใด? ข้าไปดูสักหน่อย”
“ทางนี้ขอรับ” เฟิ่งจิ่วทำได้เพียงพาเขาไป แล้วชี้ให้ดู “สองสามต้นนี้ขอรับ”
เฉินเต้ามองแวบหนึ่ง แล้วก็อึ้งไปเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะเสียงด
