นไร ไม่ต้องรีบทำความรู้จักกับท่านแม่ อยู่ยอดเขาซานหยางด้วยกัน ยังมีโอกาสอีกมากมาย
ทั้งสองคนเดินออกไปข้างนอก เขตอาคมถูกกางอีกครั้ง ตัดขาดกับโลกภายนอก เฟิ่งจิ่วที่เดินออกมาข้างนอกแล้วหันหลังไปมองแวบหนึ่ง ได้ยินศิษย์พี่หูค่อนขอดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดีนัก
“เหมือนอาจารย์อาซั่งกวนจะดีกับเจ้ามากกว่าข้าเสียอีก”
ยามได้ยินประโยคนี้ เฟิ่งจิ่วชะงัก สีหน้าสะดุดเล็กน้อย “จะเป็นไปได้อย่างไรขอรับ ศิษย์พี่หูคิดมากไปแล้ว ข้าเพิ่งเคยพบอาจารย์อาซั่งกวนเป็นครั้งแรก แล้วข้าก็เป็นเพียงเด็กส่งของคนหนึ่ง อาจารย์อาซั่งกวนถามไถ่สักประโยค ก็เพียงเพราะแปลกใจว่าเหตุใดถึงเปลี่ยนคนส่งยาทิพย์เท่านั้น”
ได้ยินเช่นนั้น ชายแซ่หูถึงพยักหน้า “ก็จริง ฟังดูมีเหตุผล ถึงอย่างไรเด็กน้อยเช่นเจ้าก็ไม่มีอะไรสักอย่าง เป็นเพียงเด็กส่งของคนหนึ่ง” กล่าวจบก็สะบัดแขนเสื้อหมุนตัวเดินจากไป
………………………………….
ตอนที่ 1402 มอมเหล้าหลอกถาม
หลังได้ยินประโยคนั้น และเห็นชายแซ่หูเดินจากไปแล้ว เฟิ่งจิ่วเหยียดมุมปาก เผยให้เห็นรอยยิ้มประหลาด เธอยกมือขึ้น สะบัดแขนเสื้อ เห็นเพียงผงขาวที่เหมือนฝุ่นควันลอยสู่พื้นแล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ระหว่างทางกลับ เธอไปแลกของรางวัลมา จากนั้นจึงค่อยกลับไปช่วยทุกคนในยอดเขาส่งยาทิพย์ เวลาหนึ่งวันผ่านไปอย่างยุ่งๆ เช่นนี้…
ช่วงพลบค่ำ ระหว่างที่เธอกำลังเดินกลับถ้ำ ก็เห็นศิษย์พี่กัวที่กลับมาแล้วยิ้มแป้นเดินมาหา
“เฟิ่งจิ่ว วัน