ใดก็ค่อยไปหาข้าที่ฝ่ายดูแลอีกที”
มอบหมายงานเสร็จ เขาก็สะบัดแขนเสื้อเตรียมตัวจะเดินจากไป ทว่ากลับเห็นร่างหนึ่งเดินมาทางนี้ เมื่อเห็นร่างนั้น หัวหน้าเฉียนที่เมื่อครู่ยังวางท่าอยู่รีบเปลี่ยนท่าทีสามร้อยหกสิบองศาอย่างกะทันหัน เขายิ้มกว้างจนเกิดริ้วรอยบนใบหน้า และค้อมกายเดินเข้าไปรับหน้า
“ศิษย์พี่เฉิน ทำไมท่านมาด้วยตนเองได้เล่า? มีเรื่องใดให้ข้าเหล่าเฉียนได้รับใช้ ศิษย์พี่เฉินโปรดบอกมาได้เลย”
เฟิ่งจิ่วยืนอยู่ตรงนั้น แอบมองพิจารณาไปเงียบๆ เห็นชายคนนั้นอายุประมาณสามสิบปี เครื่องหน้าสง่างามผุดผ่องแลดูอ่อนเยาว์ แต่ใบหน้าเช่นนั้นดันไว้หนวดเป็นรูปอักษรเลขแปด (八) ดูไม่เข้ากันเอาเสียเลย
………………………………….
ตอนที่ 1388 ประจบประแจง
ประหลาดมาก
ความรู้สึกประหลาดนั้นเหมือนเด็กที่แสร้งทำตัวเป็นผู้ใหญ่ด้วยการแปะหนวด ดูไม่เข้ากันสักนิด
“เจ้าเด็กนี่เป็นใครกัน เอาแต่จ้องข้าอยู่ได้?” ชายคนนั้นเบิกตากว้าง จ้องเฟิ่งจิ่วพลางถาม
ครั้นเห็นเช่นนั้น หัวหน้าเฉียนรีบยิ้มอธิบายว่า “แหะๆ ศิษย์พี่เฉิน เขาเป็นคนงานใหม่ เพิ่งขึ้นเขามา เลยยังไม่ประสีประสานัก ท่านอย่าถือสาเขาเลยขอรับ”
“คารวะศิษย์พี่เฉิน ข้าเพิ่งมาใหม่ขอรับ” เฟิ่งจิ่วก้าวเข้าไปคารวะ ฉีกยิ้มกว้างให้
“คนงานที่เพิ่งมาใหม่ก็รู้จักข้าด้วยหรือ ดูท่าทางชื่อเสียงของข้าบนยอดเขาซานหยางคงเป็นที่รู้จักกันไปทั่วทั้งระดับบนและล่างแล้ว!” เขาพลันทำหน้าย่ามใจ มือข้างหนึ่งไพล่ห
