เฉพาะกลิ่นตังกุยที่อยู่ในนั้น ยิ่งกระตุ้นความอยากอาหารให้เพิ่มมากขึ้น
เธออดไม่ได้ที่จะยิ้ม จากนั้นจึงเริ่มลงมือกินอย่างไม่เกรงใจ
อาหารรสเลิศมักนำมาซึ่งความสุขให้ผู้คนเสมอ หลังจากกินโจ๊กหม้อเล็กหมดแล้ว เธอจึงค่อยวางชามในมือลงอย่างพึงพอใจ ยามเงยหน้าขึ้น ก็เห็นชายแก่คนนั้นมองเธออย่างอึ้งๆ เหมือนนึกไม่ถึงว่าเธอคนเดียวจะกินโจ๊กหมดทั้งหม้อ
“เหอะๆ สหายน้อยช่างกินเก่งจริงๆ คนหนุ่มอายุน้อยนี่ดีนัก!” เขายิ้มอย่างปลงๆ มีแต่คนหนุ่มเท่านั้นที่จะกินได้เยอะขนาดนี้ ถ้าเป็นเขา ถึงอาหารจะอร่อยหรือถูกปากแค่ไหนก็กินไม่ได้มากขนาดนี้แล้ว
เฟิ่งจิ่วเช็ดมุมปากก่อนลุกขึ้น “ต้องการให้ข้าช่วยอย่างไร ว่ามาเถิด!”
ยามได้ยินประโยคนี้ ชายแก่ปรับสีหน้าท่าทาง “สหายน้อย เชิญเจ้าตามข้ามา” กล่าวจบก็หมุนตัวเดินนำทางอยู่ข้างหน้า พาเฟิ่งจิ่วเดินไปยังห้องที่อยู่ข้างๆ
………………………………….
ตอนที่ 1366 ผ้าเตี่ยวหนึ่งผืน
ครั้นเห็นชายชุดดำสองคนที่เฝ้าอยู่ข้างนอก เฟิ่งจิ่วละสายตาออกมาอย่างเรียบเฉย จนกระทั่งชายแก่เคาะประตู คนข้างในจึงเดินมาเปิดประตูให้พวกเขาทั้งสองคนเดินเข้าไป
พอเข้ามาข้างในก็ได้กลิ่นคาวเลือด และกลิ่นเหม็นเน่าที่ผสมอยู่ในกลิ่นคาวเลือดนั้น กลิ่นที่เสียดแทงจมูกทำให้เธอต้องขมวดคิ้วเบาๆ ก่อนหยิบผ้าปิดปากที่ทำเองจากในแขนเสื้อขึ้นออกมาสวม
ชายแก่เห็นอย่างนั้นกลับไม่ได้พูดอะไรมาก แต่คนอื่นที่เห็นกลับไม่ค่อยพอใจนัก คิดว่าเขารัง
