้เจ้าคลานลอดหว่างขาของข้าไป หรือว่าจะซ้อมเจ้าให้น่วมดี?”
เฟิ่งจิ่วที่ถูกยืนขวางเหลือบมององครักษ์สี่นายนั้นแวบหนึ่ง พลางฟังคำพูดของชายชุดผ้าไหม นิ้วมือเธอขยับเล็กน้อย ก่อนที่เข็มเงินเล่มหนึ่งจะถูกดีดออกไปอย่างเงียบงัน
“โอ๊ย!”
ทันใดนั้น หลี่เย่าร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด จู่ๆ ก็ล้มลงไปชักดิ้นชักงออยู่บนพื้นอย่างไม่มีสัญญาณบอกล่วงหน้า หนำซ้ำยังมีน้ำลายฟูมเต็มปาก สภาพเหมือนคนใกล้ตาย ชวนให้ผู้คนรอบข้างตกใจ
“นี่มันโรคลมชักกำเริบรึ?”
“ดูเหมือนจะใช่”
ผู้คนรอบข้างก้มหน้ากระซิบกระซาบ องครักษ์พวกนั้นมองหน้ากัน ไม่สนใจจะหาเรื่องจูเยวี่ยแล้ว รีบหามหลี่เย่าไปที่สำนักแพทย์ทันที
จูเยวี่ยนั่งกะพริบตาปริบๆ อย่างงุนงงอยู่บนพื้น ดูเหมือนจะยังตั้งสติไม่ได้
………………………………….
ตอนที่ 1362 เป็นเพราะเจ้า
“ลุกขึ้นมาสิ! เจ้ายังมัวอึ้งอะไรอยู่?” เฟิ่งจิ่วเดินเข้ามา มองเขาแวบหนึ่ง เห็นหน้าผากเขาอาบไปด้วยเลือด ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ เธอประคองเขาขึ้นมา “ข้าจะทำแผลให้เจ้า” ก่อนจะพาเขาเดินไปที่แผงลอย
ผู้คนที่มุงดูเหตุการณ์คึกคักสลายตัวพร้อมกับการจากไปของคนกลุ่มนั้น คนบางส่วนที่ตอนแรกนึกว่าจะได้ดูอะไรสนุกๆ พอเห็นเด็กหนุ่มชุดผ้าไหมหัวแตก ส่วนอีกคนก็มีสภาพเหมือนขอทาน จึงไม่ได้สนใจทั้งสองคนอีก
ที่แผงลอย เฟิ่งจิ่วทายาและพันแผลให้เขาแบบง่ายๆ จากนั้นบอกว่า “สู้ไม่ได้ก็พยายามเลี่ยงไว้ โชคดีที่เป็นแค่แผลเล็กๆ ถ้าลึกกว่านี้คงแย่”
“เพร
