ได้อีก เพราะดูจากที่ขอทานน้อยคนนี้ยอมเดินเท้าทั้งที่ดูก็รู้ว่าขี่กระบี่เป็น เขาก็รู้แล้วว่าขอทานน้อยไม่มีทางพาเขาขี่กระบี่กลับไปแน่
ได้ยินเขาพูดเช่นนี้ เฟิ่งจิ่วกลับไม่ได้ว่าอะไร ทำเพียงพยักหน้า เดินไปที่เหลาสุราพร้อมกับเขา เพียงแต่จูเยวี่ยที่เดินสับเท้าเร็วๆ อยู่ข้างหน้าเดินเข้าไปแล้ว เธอกลับถูกขวางไม่ให้เข้าไป
“ขอทานจากที่ใดกัน? ไปให้พ้นๆ” เสี่ยวเอ้อร์ปิดจมูกทำหน้ารังเกียจ โบกมือไล่เฟิ่งจิ่วที่ใส่เสื้อผ้าเก่าขาดทั้งตัวให้ออกไป
เฟิ่งจิ่วก้มหน้ามองเสื้อผ้าบนตัว เพิ่งนึกได้ว่าตอนนี้เธอเป็นขอทานอยู่นี่นา! ก็จริง คงไม่มีเหลาสุราที่ไหนยอมให้ขอทานเข้าไปหรอก
………………………………….
ตอนที่ 1360 ก็เขานั่นแหละ
ด้วยเหตุนั้น เธอจึงถอยหลังสองสามก้าว เห็นด้านข้างเหลาสุรามีแผงขายอาหารเล็กๆ อยู่ หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังยุ่งหัวหมุน เธอจึงเดินเข้าไปถามด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านป้า ขอน้ำสะอาดให้ข้าสักหน่อยได้หรือไม่?”
หญิงวัยกลางคนมองเธอแวบหนึ่ง แล้วชี้ไปด้านหนึ่ง “ข้างหลังมีถังน้ำ น้ำในนั้นล้วนเป็นน้ำสะอาด”
“ขอรับ” เธอยิ้มรับก่อนเดินไปข้างหลัง
เสี่ยวเอ้อร์ของเหลาสุรายืนอยู่หน้าประตูพลางเหลือบมองเธอ แค่นเสียงขึ้นจมูก ตอนทำท่าจะเดินกลับเข้าไป กลับเห็นขอทานน้อยที่เดินไปด้านหลังแผงลอยขายของถอดเสื้อผ้าเก่าๆ ออก เผยให้เห็นชุดคลุมสีเขียวข้างใน ถึงจะไม่ใช่ชุดแพรไหม แต่ก็ดูสะอาดสะอ้าน
โดยเฉพาะเมื่อขอทานน้อยล้างหน้า ใบหน้
